მსახიობი, იუმორისტი, ნიკა ქავთარაძე:
საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელებო!ახლა ალბათ სოციალურ ქსელებში ნახულობთ ნაწყენი ხალხის – საქართველოს ნაკრების გულშემატკივრების პოსტებს, კომენტარებს.დარწმუნებული ვარ “მეგობრებიც” სულ სქრინებად გიყრიან, ყველა ასეთ რეაქციას. თქვენითაც და “მეგობრების” შეჩიჩხინებითაც ბრაზობთ, იმახსოვრებთ ავტორებს, აგინებთ გულში, ან ხმამაღლა, ბლოკავთ და თავს ირწმუნებთ, რომ ამის მიზეზი რამე ძალაა და არა უშუალოდ თქვენ.თქვენ შორის დიდი ასაკის ფეხბურთელებმა, სამწვრთნელო შტაბის ქართველებმა და ზოგადად 30+ საქართველოს მოსახლეობის უმეტესობამ იცის, რომ თავგადაკლული ფანი და გულშემატკივარი ვიყავი, მთელი ზრდასრული ცხოვრება.სტუდენტობისას, მგზავრობის ფულს არ ვხარჯავდი, ერთი თვე ფეხით დავდიოდი, რომ ნაკრების ბილეთი მეყიდა( ასევე იქცეოდნენ ჩემი მეგობრებიც).ტრიბუნაზე “სემიჩკის” ჭამის და დედის გინების გარდა მაშინ არაფრის კეთება იცოდა ხალხმა. საქართველოს ჰიმნიც კი არ იცოდნენ. (ერთხელ გერმანიის ჰიმნზე დაიწტო ტრიბუნამ სიმღერა)დაახლოებით 10-15 ბიჭი ვცდილობდით ფეხბურთელს ეგრძნო, რომ სახლში, სამშობლოში თამაშობდა და 80 ათასს (მაშინ დინამოზე მაგდენი ეტეოდა) ვაიძულებდით ტაში დაეკრა, საქართველო ეყვირა, მხარი დაეჭირა ნაკრებისთვის და მოწინააღმდეგისთვის ხელი შეეშალა.თქვენზე სიმღერებს ვწერდით, კლიპებს ვიღებდით.ნელ-ნელა ეს გამოგვივიდა. ხალხმა დროშებით და მაისურებით სიარული დაიწყო სტადიონზე.ჰიმნიც სხვანაირად, ამაყად იმღერებოდა.
რატომ? ნაკრები რომ იგებდა და იგებდა მაგიტომ?არა!ჩვენი ნაკრები არასდროს იყო ასეთი.მაგრამ ქვეყანა ცდილობდა, რომ ერთიანი ვყოფილიყავით.ერთიანი ქვეყანა კი საკუთარი ცუდი ნაკრების გვერდშიც ერთიანი იყო.დღეს რომ გვყავს ასეთი ვარსკვლავები, ამდენი ევროპაში მოთამაშე ლეგიონერი, არც არასდროს გვყოლია.მაგრამ ქვეყანაა ცუდ დღეში – უსამართლობა, მონობა, ტერორი, შიმშილი, სიკვდილი, თქვენი და ქვეყნის გულშემატკივრებით სავსე ციხეები. ამის მიზეზი კი ერთია მხოლოდ- ბიძინა ივანიშვილი და მისი მმართველობა.ქუჩაში საქართველოს დროშის ტარებისას იჭერენ, ცემენ და ციხეში უშვებენ ხალხს. იმ დროშის, თქვენთვის რომ მოგვაქვს ხოლმე ათასობით ადამიანს სტადიონზე.ჰიმნის სიმღერისას დასცინის პოლიცია – ჰიმნის, რომელსაც ერთად ვმღერით ხოლმე სტადიონზე.და როცა ქვეყანა კვდება და ამაზე დუმს ამქვეყნის “ეროვნული ნაკრები”, ერთიანობაც კვდება.ნაკრებს ქართველი ვერ შეიძულებს, ისევე, როგორც ჯარს.მაგრამ კონკრეტულ ადამიანებზე კი გული ნამდვილად გაუტყდება, გაბრაზდება და რაღაც მომენტში ხელსაც ჩაიქნევს.ხალხი ისევ ხმის ჩახლეჩვამდე ყვირის!ხალხი ისევ საქართველოს სკანდირებს!ხალხი ისევ აფრიალებს ხუთჯვრიან დროშებს!ხალხი ისევ ომახიანად მღერის ჰიმნს!მაგრამ ახლა, ქვეყნის ქუჩებში უწევს ამის კეთება, რომ სამშობლო მტრებისგან დაიბრუნოს.თვენი თითო სიტყვა, პოსტი ან მათთან მისვლა, ნიშნავს რომ ისევ ერთიანდება ქვეყანა მტრის წინააღმდეგ, როგორც სდადიონებზე მეტოქის პირისპირ.თქვენი მხარდაჭერა ნიშნავს, ყველაფერზე მაღლა საკუთარი ხალხის გაჭირვების დაყენებას.კი, ჩაკეტილი, კლანური სისტემაა ქართული ფეხბურთი, ყველა ვიღაცასთან ხართ ვალში. მაგრამ თქვენ იმაზე დიდი ხმა შეგიძლიათ გააგონოთ საკუთარ ხალხს და მსოფლიოს, ვიდრე მებისმიერი მთავრობის წევრმა, რამდენი მილიონიც და პოლიციელიც არ უნდა ედოს ჯიბეში.“ნურაფრის ნუ გეშინიათ!” არა მარტო მოედანზე, არამედ საკუთარი ქვეყნისთვის ბრძოლაშიც!
კომენტარები