“რა გააკეთა სუსმა, რაკი იცოდა, რომ ტრიქლორეთილენი საშიშია” – ვახო სანაია

სულ დასადგენი იყო 2 ნივთიერება – ბიბისის დოკუმენტის მიხედვით.

აქედან ერთის შემთხვევაში გამოსაძიებელი არც არაფერი იყო – გამხსნელი საშუალება, კოდით UN 1710. ეს აღმოჩნდა საშიში ქიმიკატი ტრიქლორეთილენი. მაშინვე გაირკვა.

რაც შეეხება მეორე ნივთიერებას – ფხვნილს. ის იმალებოდა კოდის UN 3439 -ის ქვეშ. იქ მთელი სპექტრია საშიში ნივთიერებების, მაგრამ კონკრეტულად რომლით მოწამლეს ხალხი, უცნობი იყო.

რა გააკეთა სუსმა. ხომ იცოდა, რომ ტრიქლორეთილენი საშიშია, ისიც ხომ იცოდა, UN 3439–ში შემავალი ნივთიერებებიც საშიშია, შესაბამისად, ქიმიური იარაღი დასტურდებოდა.

ხოდა ადგა და თქვა, ტრიქლორეთილენი ჩამოწერილი იყოო (თან ,,რატომღაც” ზუსტად იმდენი, რამდენიც ბიბისის მოპოვებულ დოკუმენტშია მითითებული), მაგის მაგივრად სხვა გამოვიყენეთო – ძალიან კაი და უსაფრთხოო (ოღონდ თან არაა დაკონკრეტებული, ზუსტად რა პერიოდზე ლაპარაკობენ, განცხადებიდან არ ჩანს, რა ჰქვია გამხსნელ ნივთიერებას, რასაც 4-5 დეკემბრამდე იყენებდნენ. უნდა ვიგულისხმოთ, რომ ტრიქლორეთილენია თუ რამე სხვა. გაუგებარია, ადასტურებენ თუ უარყოფენ 4 რიცხვამდე ამ საშიში გამხსნელი ნივთიერების გამოყენებას);

შეკითხვები რა საჭიროა, პროსტა გვენდეთ. ყლეზე დაიკიდეთ ეგ სიმპტომები, რომელიც აიკიდეთო. თქვენს თავსა და ფაქტებს, დოკუმენტს კი არა, ჩვენ დაგვიჯერეთო.

ხოლო ის მეორე ნივთიერება ჩვეულებრივი ცრემლმდენი იყოო, უბრალოდ UN 3439 კოდით იყო შემოტანილიო. რა ვქნათ, კი აქვს მაგ ნივთიერებას თავისი კოდიო, მაგრამ რავი, დაგვიჯერეთ, რატომღაც ამ კოდით (UN3439) იყო შემოტანილიო. თეორიულად ხო შეიძლებაო, ასე მომხდარიყოო, ხოდა დაგვიჯერეთო, აი, მართლა ასეთი სტრანნი რამე მოხდაო.

მოკლედ, ორი ნივთიერებიდან ერთი ჩამოწერილად გამოაცხადეს, მეორე კი კოდების ჟონგლიორობაში გაატარეს.

ანუ ბიძინამ თქვა, დახურეთ ეგ საქმეო და ის მეორე საქმე გააგრძელეთო, ვინც მოვწამლეთ, მაგათ წინააღმდეგ რომ აღვძარითო. აბა ჩემს თავს ხო არ დავიჭერო.