“ერთი წუთით ეს წარმოიდგინეთ ყველა სპორტსმენმა…” – მერაბ მეტრეველი

ბოლო ორი-სამი წელია, განსაკუთრებით, რუსული კანონის მეორეჯერ შემობრუნების შემდეგ და კიდევ უფრო განსაკუთრებით ირაკლი კობახიძის შარშანდელი 28 ნოემბრის განცხადების მერე ქვეყანაში აღარაა ჩვეულებრივი პოლიტიკური მდგომარეობა, როდესაც ერთ მხარეს არის ხელისუფლება, მეორე მხარეს – ოპოზიცია და ზოგს ერთი მოსწონს და ზოგს – მეორე.

საქართველოში ბოლო ორი წელია არა ოპოზიცია, არამედ ხალხი ებრძვის მოძალადე და დიქტატორული ვნებების მქონე ოლიგარქს, რომელიც ხალხს მასობროვად იჭერს, ქუჩაში ცემს, პოლიციის მიკროავტობუსებში აწამებს, მთელ თაობებს წყალში უყრის 30 წლიან ბრძოლას დამოუკიდებლობისთვის, დასავლური ინტეგრაციისთვის. რუსეთის გავლენისგან სისხლის ფასად თავდაღწეულ ქვეყანას ისევ რუსულ ორბიტაზე აბრუნებს, უკრანელების თავდადების ხარჯზე გახსნილ ევროპის კარს ცხვირწინ გვიხურავს და ამ ყველაფერს აკეთებს მხოლოდ იმიტომ, რომ მის ხელისუფლებას სიკვდილამდე არაფერი დაემუქროს.

ჰოდა, რა გასაკვირია, ამ ყველაფრის შემოქმედს, მოძალადე და მოღალატეს რომ მხარს უჭერ, მისგან ფულს იღებ, საჯაროდ მადლობებს უხდი, ხალხს აქვს მწვავე რეაქცია, ვერ გპატიობს. შენ კი არა, ზოგი ოჯახის წევრს ვერ პატიობს და არ ელაპარაკება. ხელისუფლებამ თავისი ძალადობრივი და მოღალტეობრივი პოლიტიკით, ქვეყანა ისე გახლიჩა, რომ ოჯახის წევრები დააპირისპირა ერთმანეთს.

ერთი წუთით წარმოიდგინეთ ყველა სპორტსმენმა: თქვენმა თანაგუნდელმა გცემათ, ციხეში დაგიჭირათ, მომავალი გაგინადგურათ და მესამე თანაგუნდელი წავიდა მისგან ფული აიღო, მადლობები უხადა, რას იფიქრებთ იმ მესამე თანგუნდელზე? გააგრძელებთ ისევ მასთან ურთიერთობას?