“შოვის ტრაგედიამ დაგვანახა, რომ მხოლოდ ის გადარჩება, ვინც წინდახედული, ფრთხილი და ბუნების გამგონეა” – მოროშკინა

ჟურნალისტი, ლალი მოროშკინა:

გულმავიწყი ხალხი ვართ,
გულმავიწყი და ჰარი-ჰარალე …
გუშინ დეიდაშვილი ჩამომივიდა პარიზიდან, მერე მეუღლე ჩაგვერთო ვიდეო ზარით.
იწვოდა კაცი!
ევროპაში არნახული სიცხეების მესამე ტალღაა, დაინგრა ინდოეთი და ვენესუელა,
ტორნადო იქ ჩნდება, სადაც არასოდეს ყოფილა, თითქოს ვიღაც ბოროტი, ყოვლისშემძლე პულტით ხელში დედამიწის მწვანე საფარს აზიანებს.
ერთადერთი ადგილი,
სადაც ჯერ კიდევ ოაზისია- საქართველოა.
დიახ, სეზონი ჩავარდა უამინდობით,
დიახ, ძალიან ზარალდება ჰორეკა სექტორი და გასართობი ინდუსტრია,
მაგრამ ჩვენ ვსუნთქავთ!!!
არასოდეს დამავიწყდება,ჩვენი სულმნათი პატრიარქის,
ილია მეორის 2020-ის ეპისტოლე, სადაც ის ყველა ემიგრანტს საქართველოში დაბრუნებას სთხოვდა:
” მერე შეიძლება გვიან იყოს….
და კიდევ, დაუბრუნდით სოფელს, მიწა-წყალს,
ის ყველაზე ღირებული გახდება…”
რატომ ვწერ ამას?
როდესაც მსოფლიო არმაგედონს განიცდის, აქ პატარა წვიმაზე, ქარზე ან თუნდაც სეტყვაზე ისეთი ვაი-უშველებელი ხდება ,გაფიქრებაც კი მზარავს, რამე სერიოზული რომ მოხდეს რას ვიზამთ!
შოვის ტრაგედიამ ნათლად დაგვანახა, რომ მხოლოდ ის გადარჩება, ვინც წინდახედული, ფრთხილი და ბუნების გამგონეა.
გ უ ლ ი ს ყ უ რ ი
აი რა გვჭირდება!
თუ ხედავთ, რომ ზღვაში მაღალი ტალღაა, რატომ ცდით ბედს?
თუ იცით,რომ მეწყერის საშიშროებაა, რატომ მიდიხართ მეწყრულ ზონაში,
თუ იცით,რომ მზე ძალიან რადიაქტიულია, რატომ ეფიცხებით 7-8 საათი?
ბუნებასთან თამაში ჯერ არავის მოუგია.
ისედაც ჩემი ღრმა რწმენით ეს ეკო კატასტროფები და გლობალური დათბობა ლაბორატორიული ექსპერიმენტებია ბებერი მარაზმატიკების ხელში, მაგრამ იქ სადაც უძლურები ვართ და მატრიცაში ჩაკეტილები ვერ ვერევით ამა სოფლის ძლიერებს,
ის მაინც გავაკეთოთ, რომ პანიკა არ ვთესოთ, ისედაც მოახლოებული ბოლო ჟამი უფრო არ ჩავიხუტოთ…
გვახსოვდეს, რომ ბრძოლას და ლოცვას, ყოველთვის აქვს აზრი.
ცხოვრება მშვენიერია
და სანამ ვსუნთქავთ სავსე ფილტვებით შევიგრძნოთ დედა-სამშობლო, ბევრს ესეც საოცნებოდ გადაექცა…
მიყვარხარ საქართველო.