ყოფილი პარლამენტარი, კახა კახიშვილი, სოციალურ ქსელში, წერილს აქვეყნებს, ჯონდი ბაღათურიასთან თანაავტორობით:
საპენსიო სააგენტომ საზოგადოებას ახალი გადაწყვეტილებები გააცნო.
თუმცა, საზოგადოება სულ სხვა ცვლილებებს ელოდებოდა.
ფაქტობრივად, პასუხი გაეცა არა იმ ძირითად კითხვებს, რომლებიც მოქალაქეებს, ბუღალტრებსა და დამსაქმებლებს ჰქონდათ. პასუხი მხოლოდ ერთ საკითხს შეეხო – როგორ უნდა გასაჩივრდეს უკვე დაკისრებული ჯარიმა.
მთავარი პრობლემა კი ისევ უცვლელი დარჩა.
რატომ უნდა მიიღოს მოქალაქემ ჯერ ჯარიმა და მხოლოდ ამის შემდეგ დაიწყოს იმის მტკიცება, რომ ეს ჯარიმა საერთოდ არ უნდა დაკისრებულიყო?
სამართლიანი სისტემა ასე არ მუშაობს.ჯერ უნდა დადგინდეს, არსებობდა თუ არა საერთოდ ჯარიმის დაკისრების საფუძველი. უნდა შეფასდეს ყველა გარემოება: იყო თუ არა ტექნიკური შეცდომა, არსებობდა თუ არა ობიექტური მიზეზი, რამდენად მნიშვნელოვანი იყო დარღვევა. ამის შემდეგ უნდა გადაწყდეს, ეკუთვნის თუ არა მოქალაქეს ან დამსაქმებელს ჯარიმა.დღეს კი მოქალაქეს ფაქტობრივად ეუბნებიან:ჯარიმა უკვე დაკისრებულია. თუ არ ეთანხმები, იმავე სისტემაში სცადე დაამტკიცო, რომ თავიდანვე არასწორად დაგაჯარიმეს.
ეს არ არის ის, რასაც საზოგადოება ითხოვდა.
კიდევ ერთი კითხვა.
თუ ერთი და იგივე თანამშრომლის მიერ მიღებული გადაწყვეტილებები არაერთხელ მცდარი აღმოჩნდება, რატომ არ უნდა დადგეს მისი პასუხისმგებლობის საკითხი?
თუ მოქალაქე პასუხს აგებს საკუთარ შეცდომაზე, მაშინ სახელმწიფო უწყებამაც უნდა აგოს პასუხი, როცა მისი გადაწყვეტილებები არაერთხელ მცდარი აღმოჩნდება.
მაგრამ ეს მხოლოდ ჯარიმების საკითხი არ არის.
მოქალაქეებს სრული უფლება აქვთ იცოდნენ:
სად და რა პირობებით ინვესტირდება მათი საპენსიო დანაზოგი;
ვინ იღებს საინვესტიციო გადაწყვეტილებებს და ვინ აგებს მათზე პასუხისმგებლობას;
რამდენია ფონდის რეალური, წმინდა შემოსავალი ყველა ხარჯისა და საკომისიოს გამოკლების შემდეგ;
რამდენად აღემატება ეს შემოსავალი ინფლაციას;
როგორ კონტროლდება საინვესტიციო გადაწყვეტილებები;
რამდენად დამოუკიდებელია აუდიტი;
რამდენი გადაწყვეტილება გაუქმდა გასაჩივრების შედეგად და რა იყო ამის მიზეზი;
რატომ არ არსებობს მკაფიო განსხვავება ტექნიკურ შეცდომასა და განზრახ დარღვევას შორის;
რატომ არ არის დაწესებული გონივრული ვადა ტექნიკური შეცდომის გამოსასწორებლად;
რატომ არ არის სანქციები პროპორციული? რატომ უნდა ისჯებოდეს ერთნაირად ინდივიდუალური მეწარმე, მცირე ბიზნესი და მსხვილი კომპანია?
როდესაც საუბარია მოქალაქეების მრავალწლიანი შრომით დაგროვილ თანხებზე, გამჭვირვალობა სახელმწიფოს კეთილი ნება კი არ არის. ეს მისი პირდაპირი ვალდებულებაა საზოგადოების წინაშე.
საზოგადოება სისტემურ ცვლილებებს ელოდებოდა.
დღეს კი შეიცვალა მხოლოდ უკვე დაკისრებული ჯარიმის გასაჩივრების წესი.
ეს არ არის ის, რასაც საზოგადოება ელოდა.
სამართლიანი სისტემა არ იწყება იმით, რომ მოქალაქეს საკუთარი სიმართლის დამტკიცება უკვე მიღებული გადაწყვეტილების შემდეგ უწევს.
სამართლიანი სისტემა იწყება იმით, რომ უსამართლო გადაწყვეტილების მიღების შესაძლებლობა თავიდანვე მინიმუმამდეა დაყვანილი.











კომენტარები