ბანკები, “ქართული ოცნება” და რუსული ფიცრული რუბლის პროგრამა – ზვიად ტომარაძე

მარტივად რომ ავხსნათ: თუ მაგალითად მაღაზიაში იხდით ბარათით, გამყიდველი აღარ გეკითხებათ რომელი ბანკის ბარათია, ტერმინალი ამოიცნობს ამ ბარათს და გააკეთებს ყველაზე იაფ და სწრაფ გზას გადახდის კუთხით.

კანონპროექტის მიხედვით: ურთიერთგაცვლის საკომისიოს ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს თითოეული

გადახდის ოპერაციის ღირებულების 0,3%-ს.

ახლა ჩემს აზრს მოგახსენებთ, თუ რა რისკებია:

1) დღეს ფინანსური საგადასახადო ინფორმაცია გაფანტულია სხვადასხვა ბანკებში, ახალი კანონით ერთ სისტემაში მოიყრის თავს. ვიცით რომ სამომავლოდ მსოფლიოში აპირებენ ციფრული ფულის დანერგვას, ერთ სისტემაში მოქცევა უფრო ნოყიერ ნიადაგს შექმნის ციფრული ფულის დასანერგად, ხოლო ვითომ კეთილშობილური მიზნის საკომისიოს გაზრდა ნებისმიერ დროს შეეძლებათ;

2) თუ დღეს მაგალითად პროკურატურას სჭირდება ინფორმაცია პიროვნების ტრანზაქციების შესახებ, ის მიმართავს ბანკებს, ხოლო ბანკი არ არის ვალდებული გასცეს ინფორმაცია სასამართლოს გარეშე. ახალი კანონით მათ არც ბანკი და სასამართლო აღარ დასჭირდებათ, რადგან ერთიან სისტემაზე წვდომა ხელისუფლებას ექნება;

3) დღეს ბანკები აღნიშნულ ინფორმაცია იყენებენ კომერციეული მიზნებისთვის (მაგალითად პიროვნებაზე გასცენ თუ არა სესხი) ხელისუფლებას ექნება ბერკეტი ეს ინფორმაცია პოლიტიკური მიზნებისთვის (ზემოქმედებისთვის) გამოიყენოს.