“10 წელია ვუყურებ ურეკში, მოდიან დაბოღმილები და მიდიან დაბოღმილები… გვეყოს მატრაკვეცობა”

სამოქალაქო აქტივისტი, პოეტი, გრინ ბარეტი, სოციალურ ქსელში, წერს:

“დავეხმაროთ სომხეთსო, რომ ჭამეთ ტვინი, – ჯერ ერთი არც არავის უთხოვია, აქეთ მოგვაყენეს შეურაცხყოფა თუ გახსოვთ და გვეყოს რა ეს მატრაკვეცობა  მეორეც ერთი, – კი, დავეხმაროთ… მაგრამ მთლად ისე ნუ “დავეხმარებით,” ეგენი რომ “გვეხმარებოდნენ” აფხაზეთში ეთნიკური ნიშნით, მაინც მეზობლები და ადამიანები ქვიან.

და მესამეც ერთი: ათი წელია ურეკში ბიზნესი მაქვს და ათი წელია მაგათ ვუყურებ ზაფხულობით:
სხვები მოდიან ბედნიერი სახეებით და მიდიან ასევე ბედნიერი სახეებით;
ესენი მოდიან დაბოღმილები, – რატო გაქვთ თქვენ ასეთი მადლიანი ბუნება და რატო ვცხოვრობთ ჩვენ ქვაზე და ღორღზეო, – და მიდიან კიდევ უფრო დაბოღმილები, იმით, რომ მიდიან და ჩვენ კი ამ ბაღნარში გვტოვებენ, ანუ თან ვერ მიაქვთ… 
მართლა… 
ასეა ეს და არაფერ შუაშია აქ რასობრივი და ეთნუკური ნიშანი (თავისთან მოიკითხონ და სომხეთში გახარებული ერთი ქართველი მანახონ საექსპონატოდ)”