“თუ ეს არ მოხდა, ირანი დაბრუნდება შურისძიებით” – ბექა კობახიძე

ნეტფლიქსის სერიალივით ვუყურებთ ებრაული სპეცსამსახურებისა და არმიის მოქმედებებს – პეიჯერების აფეთქება, ირანელი მაღალჩინოსნების “ბუზის საკლავით” დევნა, ირანის ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის საშუალებების წყობიდან გამოყვანა და სხვა. სპეცსამსახურის თვალით რომ შევხედოთ, მართლა აღმაფრთოვანებელია.

ასევე, მკაფიო და აშკარაა, რომ ისრაელი მის ნებისმიერ მტრულად განწყობილ მეზობელს ჩაგრავს.

ჰამასი, ჰეზბოლა და მათი პატრონი ირანი, სამხედრო თვალსაზრისით, წაქცეულები არიან.

ჩაივლის ისტორიის ეს ჰოლივუდური ეპიზოდი და მერე რა ხდება?

ისტორიკოსი სტივენ კოტკინი იგონებს ხოლმე, რომ ამერიკამ ვიეტნამში წააგო ომი, მაგრამ მოიგო მშვიდობა – ვიეტნამი ამერიკის კარგი პარტნიორია; ერაყსა და ავღანეთში მოიგო ომი, მაგრამ წააგო მშვიდობა – იქ ანტიამერიკული რეჟიმები არიან.

ისრაელის სამხედრო ოპერაციები ახალ ისტორიას დაწერდა ან დაიწყებდა, რომ არსებობდეს გეგმა თუ რა გაჩნდება ჰეზბოლას ნაცვლად ლიბანში, ჰამასის ნაცვლად ღაზაში და აიათოლების ნაცვლად ირანში. ჯერჯერობით ისე ჩანს, რომ ამ ბოროტ ძალებს ადგილებზე ალტერნატივები არ ყავთ და მათ ნაცვლად არაფერი გაჩნდება.

დასუსტებულები ისევ შეინარჩუნებენ ადგილზე კონტროლს. ეს რას ნიშნავს? ირანი დიდი სახელმწიფოა, დიდი მოთამაშე და მას ყავს დიდი მოკავშირეები (ჩინეთი, რუსეთი). ისრაელის ოპერაცია თუ იმაზე შეჩერდა, რომ რეჟიმის სამხედრო შესაძლებლობები შეასუსტა, ეს შესუსტება დროებითი მოვლენა იქნება, ირანი შეძლებს რეგენერაციას და ორმაგი ძალით დაბრუნებას. რაც დაბომბვებში გამოვლინდა, ამ სისუსტეებს ამოქოლავენ. ეს გაკვეთილი იქნება რუსეთისა და განსაკუთრებით ჩინეთისთვის, რომ ისე მიეხმარონ ირანს, რათა მას ეგზისტენციური საფრთხე აღარ დაუდგეს. შეიძლება წლები დასჭირდეს, მაგრამ ირანი დაბრუნდება შურისძიებით.