,, შს მინისტრად გელა გელაძე დაუნიშნიათ, სკოლების ციხეებად გადაკეთების გასაოცარი რეფორმის შემოქმედი. ამ რეფორმაზე ორი რამ მახსენდება”

გიორგი ბუტა ჯოხაძე გელა გელაძის შს მინისტრად დანიშვნას ასე ეხმაურება:

,,გელა გელაძის მინისტრად დანიშვნაზე მინდა მოგიყვეთ, ცოტა დიდი ისტორიაა, მაგრამ ღირს წაკითხვად.
შსს-ს მინისტრად გელა გელაძე დაუნიშნიათ, სკოლების ციხეებად გადაკეთების გასაოცარი რეფორმის შემოქმედი. ამ რეფორმაზე ორი რამ მახსენდება. პირველი გიორგი ზერეკიძის, პოლიტპატიმრის ისტორიაა, ახლა ოცნების პროპაგანდის მანქანები სისხლიანი რეჟიმის აღწერისას ხშირად რომ იყენებენ. ეს ის ამბავია, 14 წლის ბიჭს 10 წელი რომ მიუსაჯეს და მიშა უბნის მაყურებლად, ე.წ. „ჰუსეინად“, რომ აცხადებდა. მაგისტრატურაზე ვსწავლობდი, როცა საკონფერენციო ნაშრომისთვის ვიკვლევდი თუ როგორ აშუქებდა სამთავრობო მედია ამ ისტორიას. კვლევის ერთ-ერთი მიგნება იყო, რომ მთავრობამ 14 წლის ბავშვის კონფლიქტი დისტრიბუტორთან გამოიყენა სკოლებში უსაფრთხოების ზომების გამკაცრების საბაბად. მაშინდელი სამთავრობო მედია, ზერეკიძის ამბავს იყენებდა, როგორც შემთხვევას, რომელიც განგაშის ზარს რეკდა სკოლებში მეტი უსაფრთხოების საჭიროებაზე. ეს დისკუსიები, რომელიც მაშინდელ მედიაში არაფრიდან შექმნილი 14 წლის „ქუჩის ავტორიტეტის“ ამბავზე წარმოიშვა, საბოლოოდ მანდატურის სამსახურის და სკოლების ციხეებად გადაკეთების ლეგიტიმაციას ემსახურებოდა. გავიდა დრო და ნაცებმა გელა გელაძის წყალობით, რომელიც პენინტენციური სამსახურიდან გადმოიყვანეს განათლების სამინისტროში, თავისი სურვილი დიდ საგანმანათლებლო რეფორმად გადააქციეს.
მეორე ამბავი უშუალოდ მანდატურებს, განსაკუთრებით ამ სამსახურში დასაქმებულ კაც მანდატურებს შეეხება. როგორ მუშაობდნენ ეს ადამიანები? ეს ადამიანები აქტიურ, არაფორმალურ ურთიერთობებს ამყარებდნენ სკოლის მოსწავლე ბიჭებთან, უახლოვდებოდნენ მათ და შესაბამისად, ჰქონდათ ინფორმაციები უბანში მომხდარ ყველა კონფლიქტზე. მათი მთავარი სურვილები ხშირად იყო ამ სამსახურიდან ძალოვან სტრუქტურებში დაწინაურება. აგრეთვე, თავისუფალ დროს ისინი ხშირად ეფლირტავებოდნენ სკოლის მოსწავლე გოგოებს – ფაქტობრივად ბავშვებს.
ერთი ისტორიაა – მეცხრე ან მერვე კლასში ვართ, დასვენებაზე ჩემმა კლასელმა ბედინას სიმღერის გარეპვა დაიწყო, ფანჯრები ღია იყო და მანდატურები გარეთ სიგარეტს ეწეოდნენ. ამ რეპის ტექსტი, სადაც ბედინა მოსამართლეს აგინებს 8 წლიანი პატიმრობის მისჯის გამო, ჩემმა კლასელმა ზედმეტად ხმამაღლა გაიმეორა და შედეგად, 1 წუთში ჩვენ საკლასო ოთახში ქოშინით შემოვარდნილი მანდატურების სრული შემადგენლობა აღმოჩნდა. ისინი ამტკიცებდნენ, რომ ჩვენი კლასიდან ერთ-ერთმა მოსწავლემ ფანჯარაში თავი გამოყო და მათ შეაგინა, მაგრამ ვერ დაინახეს რომელი ჩვენგანი იყო. აქედან დაიწყო ზეწოლა, გვთხოვდნენ „დამნაშავის“ დასახელებას, თუ არადა კლასის ყველა ბიჭს პრობლემების შექმნით და მკაცრად დასჯით გვემუქრებოდნენ. ცხადია, არავის, არც ბიჭებიდან და არც გოგოებიდან აზრად არ მოგვსვლია ე.წ. „დამნაშავის“ დასახელება. სამაგიეროდ, ჩვენმა კლასელმა ზეწოლას ვერ გაუძლო და იმის გამო, რომ დანარჩენები პრობლემაში არ აღმოჩენილიყვნენ, აღიარა საკუთარი „დანაშაული“. მანდატურებმა ეს ბიჭი საკუთარ კაბინეტში ჩაიყვანეს და ძვლებში დამტვრევით ემუქრებოდნენ. მერვე კლასელ ბავშვს ეუბნებოდნენ, ღირსი ხარ ფორმა გავიხადოთ და ძვლებში დაგამტვრიოთო. ეს ბიჭი მსუბუქად გამოძვრა, ოქმი შეუდგინეს ბედინას გარეპვის გამო, მაგრამ სერიოზულად დასტრესილი სახე ჰქონდა როცა კლასში დაბრუნდა. ამ ყველაფერთან ერთად, მახსოვს მასწავლებლების უმწეო გამომეტყველებები, რომლებიც ცხადია რომ მანდატურების სამსახურის არსებობას ყველაზე მტკინვეულად განიცდიდნენ. ცხადია, მაშინდელი პერიოდის სკოლებში ამაზე ბევრად დრამატული და მძიმე ამბებიც ხდებოდა. კამერები, გისოსები და საპოლიციო დანაყოფები სკოლაში – ეს ახალი შსს-ს მინისტრის, გელა გელაძის სამსახურეობრივი მემკვიდრეობაა(სოდში და პენინტენციურ სტრუქტურებში მუშაობის გარდა) და თუ ოდესმე წინა რეჟიმის რეალურად გასასამართლებელი კომისია შეიქმნება, გელა გელაძე აუცილებლად აღმოჩნდება ამ კომისიის დასაკითხთა სიაში.“