“შენი მტრის შვილს ხაჭაპურში ჩაუფურთხო – ეს არ არს მტრობა, დედის პრო@ი აგინო ფბზე – არც ეს არს მტრობა” – ლუკა ბაქანიძე

მწერალი, ლუკა ბაქანიძე:

“რამ გაგაბოროტათ თვეჩემისებო. დუგინის დედაც მოვ@@ან მარა იმ გოგომ რაღა დააშავა. თუ დააშავა რაიმე იმის გარდა რო სი@ი მამა ყავს, გამაგებინეთ ეგებ არ ვიცი. მტერი, კონკრეტული თარგეთია: სალდათი რომელიც გესვრის. ან ადამიანი, რომელიც ერჩის შენს ქვეყანას ან გერჩის შენ. ან მისი ქმედება საფრთხეს უქმნის რაიმე ღირებულს და მნიშვნელოვანს. მტრის განზოგადება აღარ არს მტრობა. მაშასადამე, არ ვიცით რას ნიშნავს იყო შენი მტრის მტერი. მტრის განზოგადება – შიშის ნიშანია. არ არს ჭკვიანთა და ვაჟკაცთა საფიქრალი. თარგეთის გარშემო ყოველის და ყოვლის მტრად აღქმა, ნიშნავს, რო შენ არ იცი მტრობა. ნაღდი მტრობა. ჩუმი და სასტიკი. არ იცი მრისხანება, მაგრამ კარგად იცი ძაღლივით მყეფარე სიძულვილი. სიძულვილის მეორე სახელი კი – შიშია… და მერმე – პლანეტაზე ყოველი ბავშვი – მხოლოდ და მხოლოდ ბავშვია.

ბავშვი – ბავშვია მეთქი და არ აქვს მას სხვა სტატუსი და განსაზღვრება. და ეროვნება და რასა. ახლა მოვისმინე სადღაც, ვიღაცამ რუს ბავშვს ხაჭაპურში ჩაუფურთხაო და ბოზიშვილივიყო გავუნგრევდი თავყბას იმ ვიღაცას, რო მენახა. სუ მთელ ერს რო ოკუპანტი და რუსეთუმე ეძახა ჩემთვის, გავუერთიანებდი მეთქი ძვალრბილს მაგის გამკეთებელს. მაგრამ იმ ბავშვის მამას თუ ბიძას კი თავისუფლად დავუშვებდი შუბლში ტყვიას, თუ ის ჩემი, ან ჩემი ქვეყნის მტერი იქნებოდა. თუ შენ მტერს არ აქვს ღირსება და ჩვეულებრივი ღორია, ნუ დაეცემი შენც და იყავნ ღირსეული მტერი. როგორც ვაჟას ალუდა და მუცალი. როგორც აგერ, უკრაინელი მებრძოლები, ვაჟკაცი და მართალი ხალხი, რომლებმაც ზუსტად იციან რას ნიშნავს იყო შენი მტრის მტერი, და ამიტომაც არ კარგავენ კეთილშობილებას და არ იქცევიან წუპაკი და ნაბოზარი რუსი სალდათებივით. და ამიტომაც მოიგებენ ომს ჩვენც შეგვიძლია ასე.

შენი მტრის შვილს ხაჭაპურში ჩაუფურთხო – ეს არ არს მტრობა. შენი მტრის ბებიას და მამიდას და ნათესავებს დედის პრო@ი აგინო ფბზე – არც ეს არს მტრობა. ეს არის ტიპური მახასიათებელი და ნიშანთვისება ადამიანისა, რომელიც ვერ იქნება თავისი მტრის ნამდვილი მტერი, და რო მოუწიოს მტრის პირისპირ ყოფნა, გაიძურწება პირველივე შემოტევისას. არადა, ჩვენმა წინაპრებმა იცოდნენ მტრობა. ნაღდი. ღირსეული. და კი მოგვიტანეს აგერ აქამდე ქვეყანა. დიდება მათ სულებს…. წავედი ახლა მე სიონზე. შამაია უნდა ვიჭირო. ადიოს.”