“რუსთაველის აქციის მონაწილე გადადიოდა ურთულეს სოფელში, დააღამდა და აღმოჩნდა გამგებლის სახლში” რას წერს ნანუკა ჟორჟოლიანი

ჟურნალისტი, ნანუკა ჟორჟოლ;იანი:

მივიდა ერთ-ერთ სახლში. აღმოჩნდა სოფლის გამგებლის სახლი, სადაც თბილად მიიღეს, გულში ჩაიკრეს, სველი ტანსაცმელი გააშრობინეს და ცხელი ჩაი დაალევინეს.

ღამეც დაიტოვეს.

დილით უთხრეს იქ ვერ ახვალ და გზა აღარ გააგრძელოო. ამან რა თქმა უნდა არ ისმინა და წავიდა, მაგრამ.

ამ უბედურების მიღმა რაც ჯერ კიდევ ტრიალებს გურიაში, მთავარია რომ ადამიანებმა ერთმანეთი დავინახეთ: აქამდე რომ მტერი და უსამშობლო გვეგონა ისიც ადამიანი ყოფილა.

უსამშობლო კი არა, მთლად ქართველი ყოფილა, ერთ ენაზე მოლაპარაკე, პრობლემების გამზიარებელი, გულიანი. სიყვარულის ნიჭით.

ვინც იქეთა მხარეს დგას და მტერი გვეგონა ეგეც ადამიანი ყოფილა. ისიც ქართველი და ისიც სხვისი პრობლემის გამზიარებელი. გულში ჩახუტების უნარით.

და დავინახეთ რომ ჭირის, ლხინის, თბილი სახლის გაზიარებაც კი შეგვძლებია ნაც-ქოცებად რომ დაგვყო პროპაგანდამ. უფრო მეტიც, პრობლემის წინაშე ერთად დგომა და ბრძოლაც შეგვძლებია.