“რამ განაპირობა აზოველთა დანებება” – ოთარ ფანცულაია

აზოვსტალის ბუნკერში ათასობით მეომარი, ქალი და ბავშვი აფარებდა თავს. სრულად რომ წარმოვიდგინოთ სიუჟეტის დრამა, საკმარისია ვიცოდეთ, რომ 100 კილომეტრის რადიუსში მხოლოდ ოკუპანტთა ძალები იდგნენ და 85 დღის განმავლობაში განუწყვეტელად აწარმოებდნენ ქარხნის ტერიტორიის დაბომბვას. აზოველები წარმატებულ კონტრშეტევებსაც ახერხებდნენ, რის გამოც პუტინის ღამის კოშმარად იქცნენ.

საუბარია 8000 ადამიანზე. 85 დღის მანძილზე ისინი განიცდიდნენ საკვების, წყლის, მედიკამენტებისა და ტყვია-წამლის დეფიციტს. აპრილის შუა რიცხვებისთვის მათ უკვე შიმშილით და წყურვილით სიკვდილი ემუქრებოდათ.

მარიუპოლზე პირდაპირი შტურმი და აზოველთა ბრძოლით გამოხსნა უკრაინის შეიარაღებული ძალებისთვის არარეალურ ამოცანას და გაუმართლებელ რისკს წარმოადგენდა. მათ ფრონტის ხაზი 100 კილომეტრით უნდა გაერღვიათ, თანაც უიმედო ალყაში არ უნდა მოხვედრილიყვნენ. ამოცანის შესრულებას 50 000-იანი სამხედრო მუშტი, არტილერია და საჰაერო მხარდაჭერა დასჭირდებოდა, სამაგიეროდ შესუსტდებოდა სხვა ქალაქების დაცვა.

ერთადერთი, რაც მოხერხდა, იყო შვეულმფრენების მეშვეობით ფრონტის სიღრმეში შეღწევა და აზოველთათვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ინვენტარის მიწოდება. სულ 5 ასეთი ოპერაციის დაგეგმვა მოესწრო. პირველი 3 გაფრენა წარმატებული აღმოჩნდა, შემდეგი ორის მარშრუტი რუსებმა კარგად გათვალეს და სამწუხაროდ შვეულმფრენები გაანადგურეს,

საბოლოოდ ქარხნის ბუნკერში სიტუაცია იმდენად უიმედოდ დამძიმდა, რომ ადამიანებს შიმშილით და წყურვილით დაღუპვა დაემუქრა. ბავშვები, ქალები, დაჭრილები, ტყვია-წამლის გარეშე დარჩენილი მეომრები.. ამ უმძიმეს მდგომარეობაში მათ თვეზე მეტი გაძლეს.

ამგვარი მინორული დასასრული ბევრისთვის რომანტიული დრამის ყველაზე მიმზიდველი წერტილი იქნებოდა, მაგრამ მადლობა ღმერთს, უკრაინის მთავრობამ ყველაფერი იღონა მათთვის სიცოცხლის გადარჩენის შანსის შესანარჩუნებლად.

ომის დასრულების შემდეგ მათი უმაგალითო გმირობის შესახებ ფილმებს გადაიღებენ, ბავშვებს მოუყვებიან..

ვინძლო, იქნებ აზოვის გმირების ცოცხლად ხილვა გამარჯვებული და ფერფლიდან აღორძინებული უკრაინის პირობებშიც მოგვიხერხდეს..

გამარჯვება და მშვიდობა უკრაინას