აშშ-ში მცხოვრები ექიმი, ზურაბ გურული:
„ახალი შუამავალი ევროკავშირთან ? …
————————————–
ვლადიმერ ზელენსკის განცხადების თანახმად, “უკრაინამ განბლოკა რამდენიმე სტრატეგიული მნიშვნელობის არეალი სომხეთთან, საქართველოსთან და სლოვაკეთთან”.
მნიშვნელოვანი განცხადებაა.
სლოვაკებთან ურთიერთობის განახლება ბუნებრივია ნავთობსადენი “დრუჟბას” აღდგენით დაიწყო. რუსული ნავთობი უკრაინის გავლით შეუფერხებლად ივლის უნგრეთისა და სლოვაკეთის მიმართულებით. ამ ნავთობით დამზადებული დიზელი კი მერე უკან მიეწოდება უკრაინას, ჯავშან-სატანკო შენაერთების საწვავად.
დიახ, არ მოგესმათ. რუსული ნავთობი უკრაინელების ნებართვით გაივლის უკრაინის ტერიტორიაზე. მერე რუსები ამ ნავთობში აღებული ფულით უკრაინის წინააღმდეგ ომს დააფინანსებენ. სამაგიეროდ, უკრაინელები რუსულ დიზელს თავიანთ ტანკებში ჩაასხამენ და რუს ჯარისკაცებს დასცხებენ.
მორალურ ჭრილში ამ სიტუაციის ახსნა ძალიან რთულია. მცდელობა ცხადია შეიძლება, მაგრამ ვერ იქნება დამაჯერებელი.
ომი პოლიტიკური კატეგორიაა; პოლიტიკის კატეგორიაში მორალური აბსოლუტიზმის შეტანა კი აბსურდი.
ჩვენს მეზობელ სომხეთს პრაქტიკულად არასოდეს შეშლია ეს ელემენტარული აქსიომა და პოლიტიკურ კატეგორიებში მორალის შეტენვა არ უცდია. ამიტომ, სრულებით არ არის გასაკვირი ის ფაქტი, რომ ამ ეტაპზე ასევე პრაგმატულმა უკრაინამ მათთან საერთო ენა მონახა.
ანალოგიურ ჭრილში შეგვიძლია განვიხილოთ სლოვაკეთიც, რომელსაც უნგრეთის არ იყოს, უბრალოდ იაფი ნავთობი სჭირდება რუსეთისაგან.
უკრაინამ დიდებულად შეასრულა ევროკავშირის დავალება და ხისტი ორბანის მოშორებაში დაეხმარა. აწი უკვე პრობლემა აღარ არის რუსული ნავთობის გატარება საკუთარ ტერიტორიაზე. სლოვაკეთი ამ ოპერაციაში მხოლოდ კოლატერალური მსხვერპლი იყო, მეტი არაფერი, ამიტომ ფიცოსთან მეგობრულ საუბარს წინ აღარაფერი უდგას.
ამრიგად, სომხეთი და სლოვაკეთი გასაგებია, მაგრამ რა გამორჩენას ელის ზელენსკი საქართველოსგან?
რუსეთის პრეზიდენტი ამჟამად განსაკუთრებით გაცოფებულია უკრაინაზე და ამ დროს საქართველოს პრემიერი აცხადებს, რომ პუტინის დაუძინებელ მტერთან “მეგობრული და საინტერესო” საუბარი ჰქონდა.
კოალიცია “ოცნება” მუდმივად ტირაჟირებდა მესიჯს, რომ გაერთიანებული დასავლეთი საქართველოს რუსეთთან ომში ჩათრევას ცდილობს და ათასნაირი აბსურდი მოჰყავდა ამის დასამტკიცებლად. დღეს კი “ოცნების” პრემიერმა დიპლომატიურად ზუსტად იგივე აკადრა პუტინს, რაც ჟურნალისტმა გაბუნიამ 2019 წლის 7 ივლისს.
გახსოვთ ალბათ, რა აჟიოტაჟი მოჰყვა იმ ფაქტს. “ოცნების” მომხრე აღშფოთებულმა მოქალაქეებმა მიტინგი მოაწყვეს ტელევიზიის შენობასთან; აქაოდა, გაბრაზებულმა პუტინმა ბომბი არ გვესროლოსო.
დღეს ეს მოქალაქეები ჩუმად არიან. არადა, მათივე ლოგიკით, პრემიერმა კობახიძემ დღეს საქართველო ბევრად უფრო დიდი რისკის ქვეშ დააყენა, ვიდრე ჟურნალისტმა გაბუნიამ მაშინ.
ფაქტია, რომ ერევნის სამმიტზე ჩასვლა და ზელენსკისთან “მეგობრული” საუბარი ბატონი კობახიძის თვითშემოქმედება ვერ იქნებოდა. ეს უფრო დავალება იყო.
რა დირექტივა ჰქონდა საქართველოს პრემიერს?
როგორც დავინახეთ, ამერიკის ადმინისტრაციასთან ურთიერთობის აღდგენა “ოცნებამ” ვერაფრით მოახერხა. ვერ მოინახა წონიანი შუამავალი.
შესაბამისად, ისევ ევროკავშირთან დაიწყო “ჩალიჩი”. ზელენსკი ამერიკელებთან ნაღდად ვერავის გაუწევს შუამდგომლობას, სამაგიეროდ ევროპელებთან შესანიშნავი შუამავალია. მითუმეტეს, მას განსაკუთრებული ძალისხმევა არ დაადგება ამისათვის. უბრალოდ, საჭიროა რომ “ოცნებას” დაეხმაროს რუსეთის ორბიტისაგან ჩამოშორების ილუზიის შექმნაში.
რა სჭირდება ყველაზე უფრო ევროპისაგან “ოცნების” შემქნელს?
მხოლოდ ერთი რამ, სანქციებზე საუბრის შეწყვეტა, რადგან ევროპული სანქციები ისეთი იარაღი აღმოჩნდა, რომლისაც “ოცნების” პროპაგანდისტული მანქანის ბურჯს, ამერიკელ რუხაძესაც კი ეშინია. ეს შიში კი სერიოზულ ბზარებს აჩენს ივანიშვილის გავლენიან გარემოცვაში.
დიდი ალბათობით, სწორედ ამიტომ “გათამამდა” პრემიერი კობახიძე და პუტინის დაუძინებელ მტერს მეგობარი უწოდა. ევროკავშირთან შუამავლობის საფასურად რა დაპირება მიიღო ზელენსკიმ, ამჟამად ძნელი სათქმელია, თუმცა დროთა განმავლობაში ნათელი გახდება.
დაველოდოთ …“
კომენტარები