პუტინის მთავარი მოთხოვნა – რა აღელვებს კრემლს და რა გამოაჩინა ტრამპის და პუტინის დისკუსიამ? – გიორგი კობერიძე

რეალისტურად, რამდენად დათანხმდება ამას უკრაინა ან რამდენად აასრულებს ამას პუტინი – საეჭვოა. პირიქით, პუტინმა, რომ გააძლიეროს უკრაინის ტერიტორიების (მათ შორის ენერგოინფრასტრუქტურის) დაბომბვა არც ეს უნდა გაგვიკვირდეს. ეს ერთგვარი ძალის დემონსტრირების სიგნალი იქნება მისი მხრიდან ვაშინგტონისაკენ და კიევისაკენ მიმართული შემდგომი დაყოლიებისათვის. ამ ფონზე უკრაინელთა მხრიდან ნავთობბაზებზე იერიშებიც არ იქნება უცნაური. ზოგადად გამორიცხული არაფერია, რადგან ნდობა უბრალოდ არ არსებობს. ახლანდელი აშშ-ს ადმინისტრაცია კი მყარი გარანტორი არ არის.

ყველაფერ ამას ემატება ერთი საინტერესო დეტალიც – პუტინსა და ტრამპს შორის დისკუსიის აღწერისას ითქვა რომ საუბარი “გულწრფელი” იყოო, რაც იმას ნიშნავს, რომ შეხედულებები განსხვავებული აღმოჩნდა და მხარეების პოზიციები ერთმანეთს არ დაემთხვა. ამასთან, ნათელია ისიც რუსეთი ხისტ პოზიციაზე დგას და მაქსიმალურ დაწოლას ამჯობინებს. იკვეთება ის, რაც მოსალოდნელი იყო – პუტინი ითხოვს მაქსიმუმს, რათა მიიღოს მინიმუმი. მაგრამ იმ რეალობის გათვალისწინებით, რომ პუტინმა უკრაინისაგან მობილიზაციის შეჩერება და იარაღის მიწოდების სრული შეწყვეტა მოითხოვა, კიდევ უფრო ცხადი ხდება რომ რუსეთს ომის დასრულება არ სურს, ყოველ შემთხვევაში იმ პირობებით, რომლითაც უკრაინის შემდგომი დაპყრობა შეუძლებელი ან ძალიან რთული გახდება.

ახლა ბევრი რამ შემდგომ დღეებზე იქნება დამოკიდებული და ვაშინგტონის მხრიდან კიევთან მოლაპარაკებებზე, ისევე როგორც კრემლის სვლებზე.

რეალურად, ბოლო სამი წელია დამარცხებული-გამარჯვებულის (Zero-sum) კონტექსტში მიმდინარე კონფლიქტს ვადევნებთ თვალს უკრაინაში – ანუ ან ერთი დამარცხდება ან მეორე. აქ შუალედური შედეგის მიღწევა ამ ეტაპზე არარეალისტურია, მით უფრო რომ ნდობა და პოლიტიკური ნება უბრალოდ არ არსებობს. აბსოლუტური გამარჯვება ნაკლებად შესაძლებელი იქნება რუსეთის მხრიდან – კიევის აღება – მაგრამ დაპყრობითი ომის ლეგალურობასა და დაპყრობილი ტერიტორიების შენარჩუნებას რომ ცდილობს ამას კი ვხედავთ სწორედ.