მწერალი, ალეკო.შუღლაძე, სოციალურ ქსელში, წერს:
მეტროთი ვმგზავრობდი, – ჩემი საყვარელი ტრანსპორტია ავტომობილის, თვითმფრინავისა და ტრამვაის მერე – და როცა ჩემი სადგური მოვიდა, წამოვდექი და კართან მივედი. იქ ვიღაც რუსი იდგა, პირდაპირ შუა კარში და არ იწეოდა, მეთქი გაიწევა, მაგრამ არ გაიწია. ასე 30 წლის იქნებოდა, მობილურში იყურებოდა, საქმიანი ეჭირა. თუ არ გაიწევა, რაღაც მძიმე სი@ობას ვეტყვი-მეთქი, – გადაწყვეტილება ეგრევე მივიღე. ჯერ ისევ გვირაბში ვიყავით და ცოტა დრო კიდევ ჰქონდა, მაგრამ ნერვები თუ მოგეშალა კაცს, გინდა გვირაბში იყავი და გინდა სახურავზე და უკვე, პრინციპში, არც მინდოდა რომ გაწეულიყო და ვუთხარი:
– შენიანები იქ იხოცებიან, შენ კიდევ აქ გვირაბში იმალები და თანაც ნაგლი ტიპი ჩანხარ-მეთქი. – რადგან ძალიან ვნერვიულობდი, ამას ინგლისურად ვერ ევტყოდი, ქართულად ვერ გაიგებდა და ამიტომ რუსულად ვუთხარი.
გაკვირვებულმა შემომხედა.
– მიყურე და იყავი, – განვაგრძობდი მიწოლას, – თუ მაგდენს ვერ ხვდები, გვერდით რომ უნდა გადგე, საერთოდ რა უნდა გელაპარაკო, და საერთოდ, პუტინის დედაც მოვ**ან-მეთქი.
– რატომ უნდა გავიწიოო? – აი ეს სითავხედე მითხრა.
– იმიტომ, რომ უნდა ჩავიდე, თუ არ გაიწევი, იმენნა დაგეჯახები-მეთქი!
– ჰო, მაგრამ კარი იქითა მხარეს იღებაო, – მითხრა დაბნეული ღიმილით.
ამ დროს სადგურზე შევედით და კარი მართლა სხვა მხარეს გაიღო… შევტრიალდი და ჩავედი.
მეორედ მემართება ასეთი რამ: ხომ გახსოვთ ინდოეთში კონდუქტორი რომ ვცემე და მის ადგილას რომ მოვჯექი.
















კომენტარები