„მე ხომ დამიჭირეს, მაწამეს და წამებაც კი არ იცოდნენ წესიერად, წამებასაც ცოდნა უნდა“ – რას იხსენებს ვახტანგ მაისაია

ლევან ჯავახიშვილი

„ალიას“ ესაუბრება სამხედრო პოლიტოლოგი, ექსპერტი  უსაფრხოების საკითხებში, ვახტანგ მაისაია.

– ბატონო ვახტანგ, სოსო გოგაშვილის ისტორიის კონტექსტში, როგორ შეაფასებთ ქვეყნის სპეცსამსახურების მუშაობასა და ქვეყნის უსაფრთხოების საკითხს? აქვე დავძენ, რომ ამ ხელისუფლების პირობებში, 10 წელი კონტრაზვერვას ჯერ არც ერთი უცხოეთის აგენტი არ გამოუვლენია.

– მაგაზეა საუბარი, ეს ცხონებული კონტრდაზვერვა, ადრე რეალური ჯაშუშების ნაცვლად, უდანაშაულო ხალხს დასდევდა და უცხო ქვეყნის აგენტობას აბრალებდა. წინა ხელისუფლების დროს, იმაზე მედავებოდნენ, რომ ჩემი დაწერილი და გაზეთში გამოქვეყნებული სტატია, თურმე გრიფით „საიდუმლო“ ინფორმაციას შეიცავდა. დღეს კი, იმას მედავება სუს-ი, ჩემს კომპიუტერში რომ იპოვნეს ღია წყაროებზე დაყრდნობით დაწერილი სტატიები, ეგ საიდუმლო ინფორმაციაო. როგორ შეიძლება, ღია წყაროებით მოპოვებული ინფორმაცია საიდუმლო იყოს?  ამით დაადასტურეს, რომ კონტრდაზვერვას ჩემი საქმე არ გამოუძიებია. ვანო მერაბიშვილის მინისტრობის დროს, კუდ-ი შიგნიდან იყო მომპალი, მიუხედავად იმისა, რომ მრისხანე და პროფესიონალური სპეცსამსახურის რეპუტაცია ჰქონდა. მე ხომ  დამიჭირეს, მაწამეს და წამებაც კი არ იცოდნენ  წესიერად, წამებასაც ცოდნა უნდა. დეტალებში აღარ შევალ… სრული დილეტანტიზმი იყო სისტემაში. მერაბიშვილმა შექმნა ეჟოვის დროინდელი შინსახკომი. სუფთა „ეჟოვშინა“ იყო იმ დროს ქვყანაში. უდანაშულო ადამიანებს იჭერდნენ და ყრიდნენ ციხეებში.   ჩემი ერთ-ერთი ბრალდება იყო, აბვერის აგენტობა. ეს იყო სრული სიგიჟე. წარმოიდგინეთ, ნაცისტური გერმანიის სამხედრო დაზვერვის აგენტობას  მაბრალებდნენ, რომელიც 1945 წელს,  მეორე მსოფლიო ომში გერმანიის დამარცხების მერე,  ავტომატურად გაუქდა.  არარსებული სპეცსამსახურის აგენტი როგორ ვიქნებოდი? სამი გამომძიებელი იყო საქმეში და არც ერთმა არ იცოდა, რა იყო აბვერი. პროკურორმაც გაიზიარა ეს ბრალდება, ბრალი წავიყენეს და სასამართლო პროცესიც კი გაიმართა. სასამართლოზე ჩემმა ადვოკატმა განმარტა, რა იყო აბვერი და  ესენი თავჩახრილები ისმენდნენ. ამის მერე აბვერის აგენტობის ბრალდება მომიხსნეს. აი, ამ ხალხის ნაწილი, დღეს  კიდევ უსაფრთხოების სისტემშია და საეროდ,   რატომ გიკვირთ, თუ რაიმე უმსგავსობა ხდება ამ სისტემაში?  სუსიდან ინფორმაცია კი არ ჟონავს, ტალღისებურად მოედინება, ოკეანე რომ  წამოვა, იმგვრად. რაც ადრე იყო, არაფერი შეცვლილა. სააკაშვილის რეჟიმის დროს როდესაც დამაპატიმრეს, კონტრდაზვერვამ წამაკითხა ჩემი საქმე, რისი უფლებაც არ ჰქონდათ, რადგან გრიფი „საიდუმლო“ ედო და  ბრალდებულს ეს არ უნდა სცოდნოდა.  ეს ტიპიური  ინფორმაციის გაჟონვა იყო და  ამის გამო, კონტრდაზვერვის მთელი ხელმძღვანელობა დასაჭერი იყო, მაგრამ საყვედურიც არავისთვის უთქვამთ. ჩემს ძველ  ამბებს იმიტომ ვყვები, რომ ეს არაპროფესიონალიზმი, სრული განუკითხაობა უსაფრთხოების სამსახურში,  გოგაშვილის და ლილუაშვილის  დროს არ დაწყებულა. სააკაშვილის რეჟიმის დროს დაიწყო და ბოლოს ყველაფერი მივიდა ლოგიკურ  დასასრულამდე – ხალხი უკვე აღარ ბრაზდება, სუსიდან იმდენი და ისეთი  ინფორმაცია გაედინება, უკვე ეცინება ხალხს სუსის უსუსურ მუშაობაზე, ამას თუ მუშაობა ჰქვია.

– ანუ უსაფრთხოების სამსახურში ბარდაგი იყო და ასევე დარჩა, არა?

– აი, აგაშენათ ღმერთმა! მართლა ასეა. სუს-ში კუდ-ის იგივე კადრები დატოვეს, თუ ვინმე მოიყვანეს ახალი, ისინიც არაპროფესიონალები. ფინანსური პოლიციის გამომძიებლები მოიყვანეს, რომლებიც სუს-ში არა მხოლოდ გამომძიებლებად, მაღალ პოსტებზეც დანიშნეს და ამ ხალხს  წარმოდგენა არ აქვს ქვეყნის  უსაფრთხოების საკითხებზე. არ ვიცი ამას რა ჰქვია, ლამის ყოველ კვირა, ტელვიზიები  გრიფით „საიუდუმლო“ ოპერატიულ მასალებს ასაჯაროებენ. ჯერ ტელევიზიებს უნდა მოჰკითხონ, საიდან აქვთ ეს მასალები. ბოლოს, ცხადია, ის ხალხია დასასჯელი, ვინც ეს საიდუმლო ინფორმაცია გაიტანა. მარტო იმაზე არ არის ლაპარაკი, რომ არჩევნების გაყალბების სქემები გასაჯაროვდა და ეს კარგია. ასე თუ გაგრძელდა, ისეთი ინფორმაციები გამოჟონავს, არა მარტო ქვეყნის უსაფრთხოება დადგება სერიოზული საფრთხის წინაშე, შესაძლოა, საქართველოს სახელმწიფოებრიობას დაესვას წერტილი. სუს-ი დასაშლელია და რეფორმაა გასატარებელი. ცხადია, პირველ რიგში ხელმძღვნელობა უნდა შეიცვალოს და მერე, ახალმა ხელმძღვანელობამ ახალი კადრები უნდა მოიყვანოს. მერე ნელ-ნელა უნდა დალაგდეს ყველაფერი.