“ხალხი ითხოვს პასუხს “ვინ ჩვენ?“ და არა ერთობას, ხელოვნურს” – უჩა აბაშიძე

ბლოგერი, უჩა აბაშიძე, ციხიდან გამოგზავნილ წერილში, წერს:

“ხალხი ითხოვს ერთობას!“

ნწუ. ხალხი ითხოვს ერთ, გასაგებ, პასუხს.

კი, ერთობა შეიძლება ამ კითხვაზე პასუხის ერთ-ერთი ვარიანტი იყოს.

ეს, ხელოვნური ერთობები რო იქმნება, მეორე დღიდანვე მკვდრადშობილია ხოლმე, იმიტო, რო ხალხმა არ მიიღო “ერთ, გასაგებ პასუხად“.

ხოდა იდეაში მასეთ პასუხად იყო ჩაფიქრებული “თავისუფლების მოედანი“ – 2024-ის ზაფხულში. არა? პროტესტის პოლიტიკური რეპრეზენტაცია უნდა ყოფილიყო. სახელიც მასე შეირჩა. აიწება პროტესტიდან ტვინებიც.

მეშლება რამე?

ხოდა რანაირად მოხდა – რო დღეს პროტესტი და “თავისუფლების მოედანი“ სინონიმები არ არიან? – აზრი ხო ეგ იყო? – რანაირად არის, რო უამრავი ხალხი ჩართულია პროტესტში, დგას რუსთაველზე, მართავს მარშებს, მაგრამ “არცერთი პარტიის“ წარმომადგენელია?

თორე ის მესმის – რო ზოგი, ვინც პროტესტშია – სხვა პარტიის მხარდამჭერია, ეგ OK. მარა რანაირად მოხდა, რო “თავისუფლების მოედანი“ ოდნავ გვერდით და ოდნავ მაღლა გაიჩითა, სხვა პარტიებივით?

იდეა ხო ეგ იყო? – რო პარტიას პროტესტის მუშტად შეკვრაზე უნდა ემუშავა, მიმართულების მიცემაზე და ენერგიის 1 ვექტორზე კონცენტრირებაზე? – კი, რა თქმა უნდა ძაან ძნელი საქმეა. მაგას უნდა აკეთებდნენ – არიგებდნენ ნაჩხუბარ აქტივისტებს, გეგმავდნენ აქტივობებს და პოლიტიკურ ჭრილში გადაჰყავდეთ წინააღმდეგობა.

არა? – არასწორად მესმის “თავისუფლების მოედნის“ იდეა?

რანაირად არის, რო უამრავი ადამიანია პროტესტში – “უპარტიო“, ათას ენერგიას ხარჯავს და “თავისუფლების მოედანს“ თავისად არ თვლის?!

რეგიონებში სიარული კი არა – პროტესტის შუაგულში აქვს, ჯერ, მგონი, სამუშაო “თავისუფლების მოედანს“. რატომ მიწევს მე, ციხიდან, – პროტესტის აქტიური მონაწილეებისათვის თვალის ახელა – რო მშვიდობიანი პროტესტი მხოლოდ პოლიტიკურად მოიგება და იდეაში პროტესტის პოლიტიკური ვექტორი არის “თავისუფლების მოედანი“ და მანდ უნდა იყო შენც თქო?

კი, ზოგადად – ვისაც უნდა, რაც უნდა, ის პარტია უნდა აირჩიოს. მარა თუ ადამიანი უპარტიოა, მარა პროტესტშია – რანაირად შეიძლება რო არ იცოდეს “თავისუფალი მოედანი“? – ჩანაფიქრი ხო ეგ იყო? – რო პროტესტს უნდა ყავდეს სინონიმი-პარტია, პოლიტიკური რეპრეზენტაცია. და რო უბრალოდ კი არ უნდა ვიდგეთ რუსთაველზე – “უპარტიოდ“. შუა – უნდა შეიკრიბოს მანდ და უნდა ნებისმიერი ოდენობა ჩხუბით და კამათით – გადაწყვიტოს რას ვითხოვთ, ერთად.

და მერე მივაღწიოთ – რო სხვა პარტიებმა, ვინც პროტესტში არიან, დროებით, – აყვნენ, ვექტორის ერთიანობის გამო.

არა?

თუ ეგ არაა “თავისუფლების მოედანი“, ესეიგი სხვა პარტიაა წამოსაწყები. ან თავისუფლების მოედანმა – დროა გაიხსენოს რად შეიქმნა.

ხალხი ითხოვს პასუხს: “ვინ თქვენ აპროტესტებთ? და მხარს რო აგიბამთ, ენერგიას ჩავდებ, რისკებზე რო წავალ – ვინ “თქვენ“-ს უნდა მოგცეთ კიდევ ხმა და ვინ თქვენ – უნდა გაიმარჯვოთ“.

უპარტიო – გამპროტესტებელი, აბსურდია, ამდენი წელი პროტესტის მერე.

– ანარქიას ითხოვ, თუ რას ითხოვ?
– ვისაც ხალხი აირჩევს. ხალხს ბიძინა არ უნდა!
– true. მარა ხალხმა, რო ვიცოდე ვინ მინდა, ბიძინა უკვე აღარ იქნებოდა. შენ ვის ირჩევ? – გაუწიე რეკომენდაცია.
– მე ყველა მძულს. მარა შენ ვინმე აირჩიე.

პროტესტს უნდა ჰყავდეს პარტია, უნდა ჰქონდეს სახელი. თუ “თავისუფლების მოედანმა“ ეგ ვერ შეძლო, მაშინ ახალია საჭირო. ხალხი ითხოვს პასუხს “ვინ ჩვენ?“ და არა ერთობას, ხელოვნურს.

2026-09-14