აშშ-ში, ემიგრაციაში მყოფი პეტრე კოლხი წერს:
,,იყო დრო, მჯეროდა შიო მუჯირის ,,მწყემსი კეთილობის”, მაგრამ მერე აღმოჩნდა, რომ ,,სასყიდლით დადგინებული” ყოფილა…
მაინც ვიტოვებდი იმედს, რაღაც აუცილებლად შეიცვლებოდა, მასში გაიმარჯვებდა ხელოვნებისადმი სიყვარული და პატივისცემა, მაგრამ იმედი ძალიან გამიცრუვდა…
მე ვმეგობრიბდი შიოსთან, დავდიოდი საპატრიარქოში და სრულ ნდობას ვუცხადებდი…
ახალგაზრდა, ენერგიული კადრი ძალიან სჭირდება ჩვენს ეკლესიას და წარმოვიდგენდი, თუ როგორ დაამშვენებდა საპატრიარქო ტახტს, მაგრამ როგორც ნებისმიერი რუსი დიქტატორის მიზანია, შიომაც აბსოლუტური დამონება მოინდომა, დაიწყო განსხვავებული აზროს წინააღმდეგ დაუნდობელი ბრძოლა, უსიტყვოდ დაემორჩილა ხელისუფლებას და მის საამებლად კრიტიკულად განცყობილი სამღვდელოება გაწირა…
ჩემი თავი ჯანდაბას, სხვა შემთხვევაშიც არ გამოუვა ღირსეული საჭეთმპყრიბელი იყოს…
მას არ მიაქვს გულთან ახლოს სხვისი დარდი და ტკივილი, სხვისი საწუხარი და დღეს, როდესაც ისეთ პიარს ეწევიან სამთავრობო არხები, მისი სახელის დადებით ჭრილში წარმოსაჩენად, რა თქმა უნდა მეტად ვრწმუნდები, რომ მუჯირის კადრი მოქმედი ხელისუფლების ერთადერთი კანდიდატურაა….
დიახ, შიოს პირდაპირი დამსახურებაა, რომ ამერიკაში ვარ და ტაქსიზე ვზივარ…. მან არ დააფასა ჩემი ნიჭი, განათლება, ინტელექტი, პოეზია, ჩემი რესურსები…. მე ქვეყნიდან გამომაქცია და წერა-კითხვის უცოდინარ სამღვდელოებას ხელფასები დაუნიშნა…
დასკვნა თავად გააკეთეთ!…
დანარჩენს აღარ დავწერ!..“
კომენტარები