“დღე 5 – შიში და ერთობა” – მარიამ ნოზაძე უკრაინიდან

ყოველ საღამოს ჩემთვის ვიწერ რა მოხდა, რა შეგრძნებები მაქვს ამადა იმ დროს და პატარა ნაწილს ვაზიარებ აქ. არ ვწერ იმაზე თუ რა ვითარებაა, სად რა დაიბომდა, დაზინდა. მაგას ისედაც ხედავთ და კითხულობთ. ყოველ დღე ვიღებ ვიდეოეს სადაც ვამხნევებ ჩემ თავს, დედას. მაქვს ფოტოალბომი, რომელიც ყოველ დღე ივსება ახალი კადრებით. სიმართლე ვთქვა მეეჭვება დავათვალიერებ ხოლმე თუ არა მაგას ან დავდებ, მაგრამ ჩემი ცხორების (იმედია პატარა მომენტს) დოკუმენტირებას ვიკეთებ ასე ვთქვათ.

შიში: გაღვიძებიდანვე (და აქ უნდა ვთქვა, რომ მეძინა ცოტა და ვარ ბედნიერი მაგით) მქონდა უკიდეგანო სიმშვიდის და ბედნიერების შეგრძნება. კარგახანი გამომყვა. 08:00 დამთავრდა დღენახევრიანი კომენდანტის საათი. ეგ ნიშნავდა იმას რომ თუ საფრთხე არ იქნებოდა შევძლებდით სახლში მოხვედრას. როგორც კი მაგის შანსი მოგვეცა გავედით გარეთ და წავედით მაღაზიაში (არც კი გავჩერდით კილომეტრიან რიგში). გავიქეცით სახლში და სადღაც ნახევარი საათი ვიყავით. სახლის სიმყუდროვის სუნი სულ სხვაა. მოგვიწია მალევე დაბრუნება. ისევ ნაცნობი და დაუვიწყარი სირენა, აფეთქების ხმა და საცავში დაბრუნება. ის ხალისი და გაწყობა წამში გაქრა. იყო ბევრი მომენტი რომლის დროსაც შიში დაეუფლა ჩემ გონებას. მაგ დროს მთავარია მობილიზაცია მოახდინო საკუთარი აზრების და ცივი გონებით იყო. ეგ უკვე ნასწავლი მაქვს (ან რომ მეუბნებია “ნუ გეშინია, მარო)”. ეხლა გულში სიმშვიდეა.

ერთობა: გუშინ მოხერხდა და ჰუმანიტარული დახმარება მოიტანეს ბავშვებისთვის ( წინა დღის პოსტიდან უკვე იცით რომ საკმაოდ ბევრი გყვავს). ხილი და ეგეთი რამეები იყო. რამოდენიმე მოხალისე წავედით და მაგის დამუშავება დავიწყეთ და იმდენად დალაგებული პროცესები იყო გარეცხვიდან ბავშვებისთვის დარიგებამდე, თითქოს უკვე დიდი ხანია ერთად ვართ და უსიტყვოდ გვესმოდა ერთმანეთი. უკგე ვგეგმავთ ამ დღეებში რა გავაკეთოთ საინტერესო რომ დიდებიც გავართოდ და ბავშვებიც ( არ ვიცი რომელი უფრო მარტივია ასეთ დროს). მაგრამ მიხარია რომ ყველა გახსნილია მსგავსი რამეებისთვის. მეც ჩემ მოუსვენარ ჭიას ვახარებ)

დასკვნა: ცივი გონება ჩვენი არსობისა და საკუთარი ჭიის გახარება გადაარჩენს დედამიწას.

დღესაც ტრადიციული ფოტო ჩვენი სამეულის და მეგობართან გაგზავნილი სელფი უკრაინის დროშის ფონზე.

პ.ს. კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა ყველას გამხნევებისთვის, ყველაფერს ვკითხულობთ და არ გეწყინოთ რომ ვერ გიბრუნებთ პასუხს.

კიდევ და კიდევ მადლობა ყველას ვინც იბრძვის, ვინც უძლებს და ვინც გვაძლიერებს!

Слава Україні”