ბიუჯეტით ვაჭრობა, მძევლები და გათავისუფლება პოლიტიკური ნიშნით – კიდევ ერთი სკანდალი წულუკიანის უწყებაში

გასული წლის ბოლოს განვითარებულ მოვლენებთან დაკავშირებით, შევეცადე ცხელ გულზე არ გამეკეთებინა შეფასებები. ვფიქრობ, დღეს ამის გაკეთება უკვე შესაძლებელია და რელევანტურიც ჩემი მხრიდან.

ათეული წელია ვემსახურები განათლების სისტემას, სხვადასხვა მიმართულებით და სხვადასხვა პოზიციებზე, რომლის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კომპონენტი ბუნებრივია რომ ახალგაზრდების აღზრდა-განათლება გახლავთ.

მე მათ ვასწავლი, რომ ნებისმიერი საქმის თავდადებით და პროფესიონალურად კეთება ქვეყნის სიყვარულის ინდიკატორია, ქვეყნის ჭეშმარიტი სიყვარული კი სახელმწიფოებრივი აზროვნების ფუნდამენტი.

იყო შენი ქვეყნის კარგი მოქალაქე, ნიშნავს იყო სამართლიანი, ჰუმანური, კანონმორჩილი, რომელიც დემოკრატიული საზოგადოების შექმნის არსებითი წინაპირობაა.

ამავე დროს, სწორედ იქ იწყება ახალგაზრდების იმედგაცრუება, სადაც სახელმწიფო პრაქტიკულად ფეხქვეშ თელავს და ღიად უპირისპირდება დემოკრატიულ ღირებულებებს, არაფრად აგდებს პიროვნების კომპეტენციას, ქვეყნისადმი უანგარო მსახურებას და პრიორიტეტად მხოლოდ კონკრეტულ პარტიულ კუთვნილებას მიიჩნევს.

სამწუხაროა, მაგრამ უკვე ათწლეულებია, სახელმწიფო ინსტიტუციების მართვის მახინჯი ფორმა ძალაშია და მეტიც, ხშირ შემთხვევაში, ძირმომპალ ერთპარტიულ კომუნისტურ სისტემასაც კი უწევს კონკურენციას.

ამ ეტაპზე, თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტში ჩემს ექვსწლიან საქმიანობასა და მიღწევებზე არ ვისაუბრებ. მიღწევები თვალსაჩინოა და ხელშესახები (ინფორმაცია აღნიშნულის შესახებ საჯაროა და ყველა დაინტერესებულ პირს შეუძლია მისი მოძიება). განვლილი 6 წელი, მრავალი ფაქტორის გათვალისწინებით, დიდწილად საეტაპოა და განსაზღვრავს უნივერსიტეტის პოზიტიურ მოცემულობას, როგორც შინაარსობრივად, ასევე ინფრასტრუქტურულად.

მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო ექვსი წელი უდიდესი პასუხისმგებლობითა და თავდადებით ვემსახურე თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტს, შესაბამისმა კურატორმა სამინისტრომ, სრულიად უაპელაციოდ და მიკერძოებულად გადაწყვიტა, რომ ჩემი პარტიული კუთვნილების გამო, აღარ უნდა ვიკავებდე უნივერსიტეტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის არჩევით პოზიციას და პრაქტიკულად უნივერსიტეტი თავისი თანამშრომლებით აიყვანა მძევლად და დაიწყო გაცხოველებული ვაჭრობა ბიუჯეტის საკითხით. ცხადია, პერსონალურ ეგოს და პირად ინტერესს ვარჩიე ჩემი ძვირფასი კოლეგების ბედი და მივიღე გადაწყვეტილება შემეწყვიტა უნივერსიტეტთან საქმიანი ურთიერთობა.

ვიცი, რომ სამწუხაროდ, ჩვენს სინამდვილეში ეს არ არის ერთეული შემთხვევა და ფაქტია, რომ სანამ ჩვენს ქვეყანაში არ დასრულდება ძალაუფლებით ტკბობა, ქვეყნის სამსახურში მყოფი მოქალაქეების პოლიტიკური ნიშნით დევნა და სეგრეგაცია, მოქალაქისთვის საკუთარი საქმიანობის განხორციელების იძულებითი და ხელოვნური შეზღუდვა, ქვეყნის სახელმწიფოებრივი ღირსება მუდმივად შებღალული იქნება, ხოლო ღირსება აყრილი ქვეყნის მომავალი კი ძალიან ბუნდოვანია და საშიში

ამიტომ, მიუხედავად ყველაფრისა, მე კვლავ ჩემი არჩევანის ერთგული ვრჩები.

ჩემი არჩევანია

#ღირსეულისაქართველოსთვის“