ისტორიკოსი, გოგა გაგნიძე:
აშშ-ს საელჩოს განცხადება კლასიკურია – ის ზუსტად აგრძელებს ვაშინგტონის იმ დიპლომატიურ კურსს, რომელიც კავკასიის რეგიონში წლებია ტარდება. აქ რადიკალურად ახალი და განსხვავებული არაფერი თქმულა.
თუმცა, ამჯერად განსაკუთრებით უნდა გამოვყოთ მოწოდება პოლიტიკური ოპოზიციისადმი, რათა მან სახელმწიფო ინსტიტუტებთან ითანამშრომლოს.
ციტატა: „ფუნქციონალური დემოკრატია საჭიროებს პოლიტიკურ ოპოზიციას, რომელიც სახელმწიფო ინსტიტუტებთან ურთიერთობს იმ მოქალაქეების ინტერესების წარმოსაჩენად, რომლებმაც მას ხმა მისცეს“.
როგორ პასუხობს პოლიტიკური ოპოზიცია აშშ-ს საელჩოს ამ შესანიშნავ, მისთვისვე ხელსაყრელ სვლას?
სამწუხაროდ – თავის მართლებით, ერთმანეთზე ხელის გადაბრალებითა და წარსულში გაუთავებელი ვოიაჟით, ჟანრში: „ხომ ვამბობდი, მართალი ვიყავი“ და „მე პარლამენტში შესვლა მინდოდა, იმათ კი — არა“.
ნაცვლად ამისა, მათ ხომ შეუძლიათ გამოიყენონ სპეციალურად მათთვის შექმნილი შესაძლებლობის ფანჯარა და განაცხადონ:„მიუხედავად „ქართული ოცნების“ ხისტი, პერმანენტული და დემოკრატიული პროცესების დამარღვეველი ქმედებებისა, ჩვენ ვრჩებით სამართლებრივი პრინციპების ერთგულები და მზად ვართ, ყველა შესაძლო ფორმატით აღვასრულოთ ქართული საზოგადოების ნება.
მზად ვართ, დავუბრუნდეთ და შევუდგეთ „ქართული ოცნების“ მიერ არაერთგზის დაზიანებული საარჩევნო კოდექსის განხილვას, მისი ნორმების საქართველოს კონსტიტუციასთან თანხვედრაში მოყვანას და საარჩევნო ადმინისტრაციის იმგვარად ფორმირებას, სადაც გათვალისწინებული იქნება ყველა ოპოზიციური პარტიის მონაწილეობა პარიტეტულ საწყისებზე.
ეს ნაბიჯები მნიშვნელოვნად შეამსუბუქებს მიმდინარე პოლიტიკურ კრიზისს, ქვეყანას დემოკრატიული განვითარების კალაპოტში დააბრუნებს და ორ წელიწადში, მორიგი ბუნებრივი საარჩევნო წლისთვის, ჯანსაღ წინასაარჩევნო გარემოს ჩამოაყალიბებს.
ხოლო იმისათვის, რომ პროცესი იყოს გამჭვირვალე, მდგრადი და შედეგზე ორიენტირებული, ოპოზიციური პარტიები ვთანხმდებით მოლაპარაკებების დაწყების ერთადერთ წინაპირობაზე – ყველა პოლიტიკური და სინდისის პატიმრის დაუყოვნებელ გათავისუფლებაზე.“
მსგავსი განცხადება „ქართული ოცნებისგან“ მკაფიო და ხელშესახებ პასუხს მოითხოვს. უარის თქმის შემთხვევაში კი მმართველ გუნდს მოუწევს საკუთარი პოზიციის არგუმენტირებული დასაბუთება როგორც საზოგადოების, ისე პროცესის მედიატორის – აშშ-ს საელჩოს წინაშე.
რა შეიცვლება ამით?
პოზიციონირება: მსხვერპლისა თუ პასიური კრიტიკოსის როლიდან ოპოზიცია პირდაპირ გადადის პროცესის მთავარი არქიტექტორის ამპლუაში.
კონკრეტული დღის წესრიგი: განცხადება აღარ შემოიფარგლება ბუნდოვანი, ზოგადი ლოზუნგებით. მასში მკაფიოდ იწერება ტექნიკური, მაგრამ ფუნდამენტური საკითხები: საარჩევნო კოდექსი, ადმინისტრაციის პარიტეტული დაკომპლექტება და პოლიტპატიმრების თემა.მომდევნო ორი წლის პერსპექტივის ფორმირება: ორი წლის შემდგომ, ბუნებრივ საარჩევნო ციკლზე აქცენტის გადატანა აჩვენებს გრძელვადიან, სტაბილურ სტრატეგიას და არა ემოციურ, მოკლევადიან გათვლებს.ამ სცენარის მთავარი ძალა „ქართული ოცნების“ ტაქტიკურ იძულებაშია, რაც ქვეყანას ერთდროულად ორ კურდღელს დააჭერინებს და მმართველ გუნდს მძიმე დილემის წინაშე დააყენებს:კონსტრუქციულ და არგუმენტირებულ შეთავაზებაზე უარის თქმა დასავლელი პარტნიორების თვალში პროცესის სრულ ბლოკირებასა და რადიკალიზმში მხოლოდ საკუთარი თავის მხილებას ნიშნავს.
მმართველ გუნდს ხელიდან ეცლება მთავარი ნარატივი, თითქოს ოპოზიციას მხოლოდ დესტაბილიზაცია სურს და მას რეალური, სამუშაო გეგმა არ გააჩნია.
ეს ფორმულა პრაგმატული პოლიტიკური რეალიზმის საუკეთესო ნიმუშია.
ძნელია? ალოგიკურია? არაადეკვატურია? არცერთი.
უბრალოდ გააკეთეთ.
ოპოზიციის ალიანსი • Opposition Alliance
















კომენტარები