“არაბები შემოგვესევიან“ არის კომიკური, სიგიჟე და ამავე დროს მავნებლობა და ქოცებისთვის კომფორტის შექმნა” – ჯანგირაშვილი

ჟურნალისტი, ნინო ჯანგირაშვილი:

არაბეთის გაერთიანებული საემიროების მოსახლეობა არის 10 მილიონამდე. აქედან მხოლოდ 1 მილიონი არის ქვეყნის მოქალაქე. დანარჩენი ექსპატები არიან– სხვადასხვა ქვეყნის მოქალაქეები, ვინც იქ სამუშაოდ ჩადიან. მოქალაქეობას პრაქტიკულად არავის აძლევენ. უნიკალური დემოგრაფიული მოდელია ფაქტიურად- ქვეყანაში. მოქალაქეები უმცირესობაში არიან.

ეს 1 მილიონი ადგილობრივი მოქალაქე არაბი არის სახელმწიფოს მიერ დაცული და უზრუნველყოფილი ელიტა. ეს არის მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ფინანსურად უზრუნველყოფილი, ყველაზე სუბსიდირებული და ყველაზე კომფორტულად მცხოვრები ხალხი.

არაბეთის გაერთიანებულ საემიროებში მშპ ერთ სულ მოსახლეზე – 51 000 დოლარი (საქართველოში – 9000 დოლარი)

საშუალო ხელფასი დუბაიში: $4000 – $5000 თვე (ზოგ სექტორში 10,000+ USD)

საქართველოში საშუალო ხელფასი: $600 – $750 თვე

სახელმწიფო ნავთობით მიღებული შემოსავლებით ასუბსიდირებს საკუთარი მოქალაქეების: განათლებას, ჯანდაცვას, ოჯახის შესაქმნელად აძლევს მიწას, სახლს, უძრავ ქონებას. აქვთ მინიმალური გადასახადები.

სახელმწიფო უზრუნველყოფს მათთვის მაღალი ხარისხის უფასო ჯანდაცვას, უფასო უმაღლესი განათლებას — მათ შორის საზღვარგარეთ.

ენერგორესურსები აქვთ უდაბლეს ფასად.

ინფრასტრუქტურა– ერთ–ერთი საუკეთესო მსოფლიოში.

უსაფრთხოება – ერთ–ერთი უმაღლესი დონის დედამიწაზე.

სახელმწიფო სისტემა ისეა მოწყობილი, რომ მოქალაქე ღარიბი ვერ იქნება, თუ მაინცდამაინც ძალით არ ჩამოიქცია თავი და ოჯახი.

საემიროების მოქალაქეები უცხოეთში საცხოვრებლად თუ გადადიან, გადადიან ძირითადად დიდ ბრიტანეთში, შვეიცარიაში, საფრანგეთში, აშშ–ში, კანადაში და ისეთ ქვეყნებში, სადაც განათლება, საინვესტიციო გარემო, ცხოვრების დონე არის უფრო მაღალი. უფრო პრესტიჟულ, მდიდარ, უსაფრთხო ადგილებში გადადიან მოკლედ და საქართველო – ფონიჭალა–გონიოიანად არ შედის ამ კატეგორიაში.

ხოდა, რისი თქმა მინდა: არავინ არ ზის დუბაიში და აბუდაბიში და არ ოცნებობს, რომ როგორმე ფონიჭალაში კორპუსები დამთავრდეს, იქ ბინა იყიდოს და შემოესიოს საქართველოს. ნუ აგიჟებთ ისედაც გაგიჟებულ ხალხს და ნუ ეხმარებით რეჟიმს კორუფციულ გარიგებებში. ამ არაბულ პროექტში მთავარი პრობლემა არის თვითონ გარიგება და არა “არაბები“:

საიდუმლო კონტრაქტი!

სახელმწიფოს მიწების გადაცემა გაუგებარი პირობებით!

ინვესტიციის სიმულაცია!

არაჯანსაღი “ ბიზნეს სქემების“ შთაბეჭდილება!

საჯარო ინტერესის უგულებელყოფა!

კორუფციული რისკები!

შესაძლო ფულის გათეთრება!