“არავინ გაბედოს ჩემთან მსგავსი ამორალური და ბინძური ქვეტექსტით მოსვლა”– ნუგზარ სულაშვილი

ეს არ არის პირველი შემთხვევა, როდესაც მეკონტაქტებით (მითუმეტეს ვიღაცის რეკომენდაციით) და პირველი კითხვა, რასაც მისვამთ, არის – „რა ღირს ბავშვის მკურნალობაში დახმარება?“ – ეს უკვე თავისთავად მძიმე და შეურაცხმყოფელი რეალობის მაჩვენებელია.

ერთი წამით მაინც დაფიქრდით:

საკუთარი შვილის სიცოცხლის გადასარჩენად რამდენს გადაიხდიდით?

რამდენიც დაგჭირდებოდათ ანუ – ყველაფერს.

სახლსაც გაყიდდით, ქონებასაც, სიცოცხლესაც დადებდით სასწორზე, თუ ამის ძალა და შესაძლებლობა გექნებოდათ.

ამიტომ, სანამ ვინმეს ეჭვის თვალით შეხედავთ, ჯერ საკუთარ თავს ჰკითხეთ – ვინ გასწავლათ და გითხრათ, რომ მე ვარ ადამიანი, რომელიც ბავშვის სიცოცხლით ვაჭრობს?

ვინ ჩაგინერგათ ეს ცინიზმი და ეს მორალური სიბინძურე?

განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საუბარია ადამიანზე, რომელიც საკუთარი შესაძლებლობების ფარგლებში დღე და ღამე ცდილობს მძიმე მდგომარეობაში მყოფ ოჯახებს გვერდით დაუდგეს — ხშირად ყოველგვარი პირადი ინტერესის, ანაზღაურებისა და ადამიანური რესურსის ზღვრის მიღმაც კი.

დიახ – ჩემთვის შეურაცხმყოფელია, როდესაც ვინმე პირდაპირ ან ირიბად მაკადრებს, თითქოს ადამიანის სიცოცხლე ჩემთვის ფინანსური გარიგების საგანი იყოს.

ეს არ არის მხოლოდ პირადი შეურაცხყოფა — ეს არის იმ ღირებულებების შეურაცხყოფა, რითაც მთელი ცხოვრება ვხელმძღვანელობ.

და თუ ვინმეს მიმართ გაქვთ პრეტენზია, რატომ უწევთ მშობლებს შვილების სიცოცხლის გადასარჩენად შემოწირულობებით, ვალებითა და სასოწარკვეთით ბრძოლა – ეს კითხვა დაუსვით იმ ხელისუფლებას, რომელსაც საკუთარი მოქალაქე მხოლოდ არჩევნების დღეს ახსენდება, ხოლო ავადმყოფი ბავშვები და მათი ოჯახები მოწყვლადობის გამო ყველაზე იაფ ამომრჩევლად მიაჩნია.

კიდევ ერთხელ და საბოლოოდ:

არავინ გაბედოს ჩემთან მსგავსი ამორალური და ბინძური ქვეტექსტით მოსვლა.

ადამიანის სიცოცხლე ჩემთვის არასოდეს ყოფილა და არასოდეს იქნება ვაჭრობის საგანი.

თუ ვაჭრობა გინდათ, ამისთვის გაყავთ ხელისუფლება და ევაჭრეთ მათ!