საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტის (GIPA) პროფესორი, გიორგი კობერიძე:
რამდენიმე დღეში საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი უნდა აირჩიონ, რომელიც ამავდროულად ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტიცაა. საინტერესო და ტრაგიკულია ის, თუ რა ხდება თავად აფხაზეთში – იქ ეკლესიები სრულად რუსიფიცირდა. შეიცვალა როგორც ტაძრების გარეგნული, არქიტექტურული მხარე, ასევე ღვთისმსახურება იქცა რუსულად. რუსიფიკაციის უხეში ხელი დაეტყო ილორის ტაძარს, სადაც ქართული კვალი მიზანმიმართულად იშლება – ვერ იცნობთ მას, ისეთ მდგომარეობაში ჩააგდეს ის. ზუსტად ასეთივე სიტუაციაა ახალ ათონშიც. ბედია ისევ დანგრეულია, თუმცა მის რუსიფიცირებას მოსკოვი დიდი ხანია არ გამორიცხავს.
სიტუაცია სხვა მხრივაც საინტერესოა: აფხაზეთში აფხაზური მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი, რამდენადაც უცნაურად არ უნდა მოგეჩვენოთ, წარმართობას უბრუნდება. აფხაზეთში შვიდი სალოცავისგან შემდგარი რელიგია აბჟნიხა სერიოზულ პოპულარობას იძენს. ამაზე წარსულში იშვიათად საუბრობდნენ, მაგრამ ახლა უკვე ღიად და მომატებული სიამაყით დაიწყეს თავმომწონება. მითებიც შეიქმნა, თუ როგორ “მოუგეს” საქართველოს ომი მთავარი ღვთაებების დახმარებით.
პარალელურად, მოსახლეობაში ისლამის გავლენაც ძლიერდება. მარტივად იძებნება სტატიები, სადაც ადგილობრივი ისლამური თემი სიამაყით საუბრობს “რეისლამიზაციის” პროცესებზე და ხაზს უსვამს, რომ თანამედროვე ტექნოლოგიები ამ ყველაფერში ძალიან ეხმარებათ.
საბოლოოდ კი, ეს ტერიტორია რუსეთის მიერ დაჯიჯგნილი ერთი დიდი შავი ხვრელია, რომელშიც არაფერი ბუნებრივი და თვითმყოფადი აღარ დარჩა. არადა, ეს სწორედ ის ტერიტორიაა, სადაც საქართველო, ბაგრატ მესამედან მოყოლებული, ქმნიდა უმნიშვნელოვანეს საყრდენს მთელი ქრისტიანობისთვის და წარმოადგენდა აღმოსავლეთ ევროპის უმთავრეს და, პრინციპში, ერთადერთ მძლავრ ფორპოსტს.
















კომენტარები