“წარმატება ქართულ ხალხს მათ მამაც ბრძოლაში” – აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის პარტიის თავმჯდომარე

აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის პარტიის თავმჯდომარე, ალი კარიმლი ქართველ ხალხს, რომელიც 154 დღეა სინდისის პატიმრების გათავისუფლებისთვისა და ხელახალი საპარლამენტო არჩევნების დანიშვნისთვის იბრძვის, სოლიდარობას უცხადებს და წერს:

გულთბილად ვულოცავ ქართველ ხალხს — ჩვენს მეზობლებსა და მეგობრებს — თავისუფალი არჩევნების და ევროპულ ინტეგრაციაზე მტკიცე ერთგულებისათვის. ბოლო ხუთი თვის განმავლობაში, საქართველოს მოქალაქეები ყოველდღიურად იკრიბებიან თბილისის ქუჩებსა და მოედნებზე, რათა მოითხოვონ დემოკრატია, სამართლიანი არჩევნები და ევროკავშირში სრული წევრობა. სამწუხაროდ, საქართველოს ამჟამინდელმა მთავრობამ აირჩია გზა, რომელიც საფრთხეს უქმნის დემოკრატიზაციისა და ევროატლანტიკური ინტეგრაციის ორი ათწლეულის განმავლობაში მიღწეულ დიდ პროგრესს.

დღეს საქართველოში მიმდინარე მოვლენები საოცრად მოგვაგონებს აზერბაიჯანის გამოცდილებას 2003 წლის საპრეზიდენტო და 2005 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ. იმ დროს, ავტორიტარიზმი აზერბაიჯანში ჯერ კიდევ ბოლომდე არ იყო დამკვიდრებული. აბულფაზ ელჩიბეის (1992–1993) მმართველობის დროს ჩამოყალიბებული დემოკრატიული ინსტიტუტები და ტრადიციები — ნაწილობრივ თავისუფალი პრესა, მოქმედი სამოქალაქო საზოგადოება, შეკრების თავისუფლება და რეალური საარჩევნო კონკურენცია — ჯერ კიდევ არსებობდა, თუმცა მზარდი წნეხის ქვეშ.

აზერბაიჯანი კლასიფიცირებული იყო როგორც ნაწილობრივ თავისუფალი ქვეყანა და მისი ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფცია, რომელსაც თავად ილჰამ ალიევმა მოაწერა ხელი, ევროპულ ინტეგრაციას ასახელებდა სტრატეგიულ პრიორიტეტად.

თუმცა დაახლოებით ორი ათწლეულის წინ, ილჰამ ალიევმა შეგნებულად აირჩია პირადი ძალაუფლების კონსოლიდაციის და აზერბაიჯანის დემოკრატიული ფუნდამენტების დემონტაჟის გზა. მას შემდეგ, წელიწადიდან წელიწადამდე, იზღუდებოდა დამოუკიდებელი მედიასაშუალებები, მატულობდა პოლიტპატიმრების რაოდენობა, ხდებოდა შეკრებისა და სიტყვის თავისუფლების სისტემური აღკვეთა, ოპოზიციური საქმიანობის მკაცრი შეზღუდვა და არჩევნების გაყალბების ინსტიტუციონალიზაცია — რამაც საბოლოოდ სრულად ავტორიტარულ რეჟიმამდე მიგვიყვანა, რომელსაც აზერბაიჯანი დღესდღეობით განიცდის.

ამჟამად, აზერბაიჯანში შეკრების თავისუფლება უკვე ექვსი წელია სრულად აკრძალულია, ქვეყანაში 360 პოლიტპატიმარია, ხოლო ყველა დამოუკიდებელი მედია დახურულია. გამოჩენილი ჟურნალისტები და სამოქალაქო საზოგადოების ლიდერები დღეს საპატიმროებში იმყოფებიან. ჩემს მიერ წარმომადგენილი პარტიიდან — სახალხო ფრონტის პარტიიდან — 50-ზე მეტი აქტივისტი ყალბი ბრალდებებით დააპატიმრეს, 300-ზე მეტ წევრს ადმინისტრაციული პატიმრობა მიუსაჯეს და ათასობით ადამიანი სამსახურიდან გაათავისუფლეს. ჩვენს მოკავშირე კოალიციაში, ეროვნულ საბჭოში, ასევე მიმდინარეობს მძიმე რეპრესიები.

ეროვნული საბჭოს ერთ-ერთი ლიდერი — თოფიგ იაღუბლი, რომელიც წარმოშობით ქართველია და ერთ-ერთი უდიდესი მეგობარია საქართველოსი აზერბაიჯანში — ყალბი ბრალდებების საფუძველზე ცხრა წლით დააპატიმრეს. ამჟამად, თოფიგ იაღუბლი შიმშილობს უკვე 26 დღეა, მოითხოვს “თავისუფლებას ან სიკვდილს.”

როდესაც ალიევის რეჟიმმა გაანადგურა აზერბაიჯანის დემოკრატიული საწყისები, დასავლეთის დემოკრატიული სახელმწიფოები სამწუხაროდ პასიურად უყურებდნენ პროცესს. დღეს უკვე მტკივნეულად ცხადია, რომ ეს პასიურობის პოლიტიკა სერიოზული შეცდომა იყო.

აზერბაიჯანის მწარე გამოცდილებისგან გაკვეთილის გამომდინარე, მოვუწოდებ ევროკავშირსა და აშშ-ს, გაამყარონ თანმიმდევრული და სისტემური მხარდაჭერა საქართველოს ხალხის ბრძოლისთვის თავისუფალი არჩევნების, ადამიანის უფლებების და ევროპული ინტეგრაციისთვის.

დღეს საქართველოში მიმდინარე ბრძოლა ავტორიტარიზმსა და დემოკრატიას შორის იქნება გადამწყვეტი არა მხოლოდ საქართველოს მომავლისთვის, არამედ მთელი სამხრეთ კავკასიის ბედი ამ ბრძოლაზეა დამოკიდებული.

გულწრფელად ვუსურვებ წარმატებას ქართულ ხალხს — ჩვენს მეგობრებსა და მეზობლებს — მათ მამაც ბრძოლაში თავისუფლებისთვის.

ქართველთა აბსოლუტური უმრავლესობა ესწრაფვის ქვეყნის ევროპულ მომავალს. საქართველოს უკვე მინიჭებული აქვს კანდიდატის სტატუსი და ევროკავშირს აქვს მნიშვნელოვანი ბერკეტები, რათა მხარი დაუჭიროს დემოკრატიულ რეფორმებს.”