„ესეთი ჩლუნგი, “ტუპოი” და გოიმი სეგმენტი ქართულ საზოგადოებას ჯერ არ ჰყოლია“ – დავით ქართველიშვილი

თანაც აგრესიული სიჩლუნგე ახასიათებთ, კონცენტრირებული და გაუზავებელი – და ყოველივე ეს აბსოლუტურად ყველა სფეროში. მანტრებით აზროვნებენ – მაგალითად, ლექცია რომ წაუკითხო რუსეთის მე-19, მე-20, და 21-ე საუკუნეების იმპერიალიზმზე, “ველიკოდერჟავნიკობაზე”, აგრესიასა და ოკუპაციაზე – თუ ბოლოში ან თავში “პუწინხუილო” არ ჩაამატე – ვერაფერს გებულობენ და მათთვის რუსეთუმე ხარ. გიპნოზის დროს რომ სჭირდებათ, აი მსგავსი “საკვანძო სიტყვების” გარეშე ვეღარ აზროვნებენ.

ნებისმიერი კრიტიკული, ფაქტებზე აგებული, ანალიტიკური და ასოციაციურ აზროვნებაზე დაფუძნებული მსჯელობა თუ გაგაჩნია: ამერიკაში – რასისტი ხარ, ხოლო საქართველოში – რუსეთუმე. იმიტომ რომ, თუნდაც ამ წინადადებაში რა სიტყვებიც ჩამოვთვალე, მათთვის გაუგებარია, მანდ მათთვის განკუთვნილი, საგულდაგულოდ მოგონილი და თავში ჩადებული მანტრა ვერ ამოიკითხეს.

რეალობის, ჭეშმარიტების აღქმის “ტუმბლერი” მათ მწყობრიდან აქვთ გამოსული “off” მდგომარეობაში. ინდივიდუალურ დონეზე – სიჩლუნგეში მათ გამოჭერას აზრი არა აქვს, რამეთუ პერსონიფიცირებული, პიროვნული ნიშანთვისებები სექტანტებს არ გააჩნიათ. მათი სიჩლუნგე – კოლექტიური ხასიათისაა. ამ ეტაპზე მათი “მაზერპლატების” მწყობრიდან გამოყვანის ახალი “ალარმ”-სიტყვა გაჩნდა – “ხვიჩა”, რომელსაც ანტივირუსი ჯერ ვერ მოუგონეს. საინტერესო დასატესტია, როგორ ანადგურებს ეს სახელი მათ “უინდოუსებს”…