“საქართველოს დღეს მშვიდობის მყარი გარანტიები არ გააჩნია, ამიტომ უნდა ვისარგებლოთ პოტენციური აგრესორის მოუცლელობით…” – თავდგირიძე

“მშვიდობას მყარი გარანტიები სჭირდება. საკუთარი შეიარაღეული ძალების სიძლიერე, სამოკავშირეო ხელშეკრულება პირდაპირ სამხედრო კონტიგენტით დახმარებაზე ან ან თავდაუსხმელობის პაქტი პოტენციური საფრთხის მატარებელ სახელმწიფოსთან. საკუთარი შეიარაღებული ძალების სიძლიერე არ არის ერთჯერადი შეფასების აქტი, ის მაშინ არის შემაკავებელი ფაქტორი, როდესაც ხანგრძლივი დროით შეუძლია ბრძოლისუნარიანობის შენარჩუნება, ეს კი მთლიანად დამოკიდებულია საბრძოლო მასალების უწყვეტ მომარაგებასთან, რომელიც მყარად უნდა იყოს გარანტირებული ხელშეკრულებით ერთ ან რამდენიმე ძლიერ სამხედრო სახელმწიფოსთან.

რაც შეეხება პირდაპირ სამხედრო დახმარებას, ხელშეკრულების არსებობის შემთხვევაშიც კი მისი ეფექტურობა დამკიდებულია საკუთარი შეიარაღებული ძალების სიძლიერეზე ( საკუთარი შეიარაღებული ძალების სიძლიერე რაზეა დამოკიდებული უკვე განვმარტე), რაც შეეხება თავდაუსხმელობის ხელშეკრულებას, ეს ჩვენ რეალობაში შეუძლებელია, რაკი ამ შემთხვევაში დროებით ოკუპირებული ტერიტორიებზე უარის თქმას და ორი კვაზისახელმწიფოს დამოუკიდებლობის აღიარებას ნიშნავს.

დასკვნა: საქართველოს დღეს მშვიდობის მყარი გარანტიები არ გააჩნია, ამიტომ უნდა ვისარგებლოთ პოტენციური აგრესორის მოუცლელობით და დავიწყოთ მოლაპარაკება სტრატეგიულ პარტნიორებთან საქართველოში ხანგრძლივი მშვიდობის უზრუნველყოფის პირობებზე.”