“რაც ახლა ოპოზიციაში ხდება ეს გზა არსად არ მიდის” – ბადრი გრიგალაშვილმა პარტია დატოვა

ბადრი გრიგალაშვილმა გირჩი მეტი თავისუფლებისთვის დატოვა და წერს:

პირველად გამიჭირდა ასე ნაბიჯის გადადგმა, მაგრამ გადავწყვიტე დავტოვო გირჩი, ჩემი მეორე ოჯახი, სადაც გააზრებული ცხოვრების 8 წელი გავატარე.

2018 წელს მარიტა რატიანმა მომწერა, საინტერესო კომენტარებს წერ და მოდი ჩვენთან პარტიის ფეიჯით ელაპარაკე ხალხსო. ასე დაიწყო ჩემი პირველი ნაბიჯები გირჩში. მესამეკურსელ სტუდენტს პარტიის სახელით საუბარი მანდეს. იმ დროიდან მოყოლებული ჯაფარამ ყველანაირი შესაძლებლობა მომცა თავისუფლად მეკეთებინა ის, რისიც მჯეროდა – ამ მხრივ, ეს პარტია ქართულ პოლიტიკაში უნიკალური სივრცე იყო, სადაც ლიდერები ახალგაზრდებს ინსტრუმენტებად არ განიხილავდნენ.

აქ ვისწავლე პოლიტიკა, ურთიერთობები, ადამიანების დახმარებით სიამოვნების მიღება, დამარცხება და ფეხზე წამოდგომა. აქ შევიძინე მეგობრები, რომლებთანაც უამრავი თავგადასავალი მაკავშირებს. გირჩმა ის ცხოვრება მომცა, რომელიც ადამიანს პიროვნებად ჩამოყალიბებაში გეხმარება. ამ საგიჟეთში, ამდენ სირთულეებში, თავისუფალი ადამიანები ერთმანეთის პოვნას ვახერხებდით და დღემდე ამან გაგვაძლებინა.

მოვდივარ, რადგან ამ ფორმით და ამ შინაარსით პოლიტიკაში ყოფნის აზრს ვეღარ ვხედავ. რაც გირჩში მომწონდა – პოლიტიკაში თამაშის წესების ცვლილების პროცესი – ამას ბოლო ხანებია აღარ ვაკეთებთ.

ზოგადად, რაც ახლა ოპოზიციაში ხდება ეს გზა არსად არ მიდის, უბრალოდ ამისთვის თვალის გასწორება არავის უნდა და დარწმუნებული ვარ, იმის ფუფუნება აღარ დაგვრჩა, რომ თავი ავარიდოთ, პირველ რიგში, ჩვენში ცვლილებებს.

ბუნებრივია, ამ პროცესს ხელი შეუწყო ივანიშვილმაც, თუმცა არც ოპოზიციურ სპექტრს უცდია რეალურად ეპასუხა გამოწვევებისთვის. 12 წელია ერთ წრეზე დავდივართ, ერთიდაიგივე ტაქტიკით ვეთამაშებით მოწინააღმდეგეს და ყველა ჯერზე ერთნაირად ვმარცხდებით. მერე ეს წარუმატებელი სტრატეგია ხალხს ბრალდება და ასე იწყება ახალი, მოჯადოებული წრე. შეცდომის აღიარება არავის უნდა, ეგ რომ გააკეთონ ზოგიერთმა შეიძლება ისიც აღმოაჩინოს, რომ სახლშია წასასვლელი და ეს კიდევ უფრო მეტად უბიძგებთ რეალობისგან გაქცევისკენ. შედეგად კი, შეცდომებში გაჯიუტებულებს, სერიოზულად აღარვინ აღგვიქვამს. ამ წარუმატებლობაში მეც ჩემი წილი პასუხისმგებლობაც მაქვს და ბოდიშს ვიხდი, რომ მეტი ვერ შევძელი.

მოკლედ, მე მჯერა, რომ ამ ბრძოლას მხოლოდ ბოლომდე გულწრფელობა მოიგებს.

სხვანაირად, ცვლილებისთვის საჭირო რაოდენობის ადამიანებთან ოპოზიცია ნდობას ვერასდროს აღადგენს.

თუ რამეს ახლა დიდი საპროტესტო მუხტის აგორება შეუძლია, ეს ისევ ივანიშვილის დაშვებული შეცდომაა. ეს ჩემ გარეშეც მოხდება და პარტიულობის გარეშეც ვიდგები წინა რიგებში. თუმცა, პოლიტიკოსის და პოლიტიკური პარტიის ფუნქცია არ არის სხვის შეცდომას დაელოდოს – ის თავად უნდა ბადებდეს სიახლეს.

ამ წუთას ყველგან საპირისპირო ხდება. ნიშნის მოგება, შეურაცხყოფა და გაერთიანებაზე გაუთავებელი საუბარი, მაშინ, როცა იმას უნდა ვუხსნიდეთ ადამიანებს – ჩვენ ვინ ვართ, რა გვინდა და რეალურად რით ვართ ივანიშვილზე უკეთესები.

ბოდიში თუ ჩემი ამ გადაწყვეტილებით გირჩელებს გაწყენინეთ. ბევრ რთულ მომენტში მიგრძვნია თქვენი მხარდაჭერა და მინდა იცოდეთ, რომ თქვენი დამოკიდებულება ჩემთვის ამ დროის მთავარი მონაპოვარია.

არსად გაქცევას არ ვაპირებ.
ჩემი ბრძოლის გზა ახლა თავიდან მაქვს მოსაძებნი და, რამდენადაც შევძლებ, შევეცდები გამოვასწორო დანახული შეცდომები.

წინ კიდევ ბევრი ბრძოლა გველის და მჯერა, რომ აქედან უკეთესი ქვეყნის გამოყვანა ჯერ კიდევ შესაძლებელია.