“ქვებით და მოლოტოვის კოქტეილებით პოლიცია არსად არ მარცხდება, მე აქციაზე შიშველი ხელებით ვაპირებ წასვლას” – მიხეილ კაპანაძე

ძვირფასო მეგობრებო, თუ აქამდე არავის უთქვამს თქვენთვის, მე ავიღებ ამ საპატიო მისიას და გეტყვით რომ ქვებით და მოლოტოვის კოქტეილებით პოლიცია არსად არ მარცხდება. ყველაზე უფრო ფარჩაკ ქვეყანაშიც კი. ერთი ბოთლი მოლოტოვის კოქტეილის წილ პოლიციას აქვს ცრემლსადენი გაზის 10 ბალონი, რეზინის 100 ტყვია და 1000 ლიტრი წყალი (GWP, თქვე არასწორებო, მე რომ გამომირთეთ წყალი დღეს, გუშინ გამოგერთოთ იმათთვის). ხოლო როდესაც მიტინგი მოლოტოვის კოქტეილებს ისვრის, რომელიც გვერდზე მეორე პოლიციელს (მის კოლეგას და შეიძლება მეგობარსაც) ხვდება, მერე მოტივაციაც ემატება.

პოლიცია ძნელად, თუმცა მარცხდება თოფებით, ავტომატებით, ყუმბარმტყორცნებით, ქვემეხებით და ტანკებით. მაგრამ ეგ არის არა პროტესტი, არამედ უკვე სამოქალაქო ომი. სამოქალაქო ომი, რომელიც არავის გვინდა. მე არ მინდა ყოველ შემთხვევაში და თან კატეგორიულად. მინახავს მაგ ქუჩაზე ომი და ვიცით ყველამ, მერე როგორ გრძელდება ხოლმე და რა მოსდის ქვეყანას.

ამრიგად, მოლოტოვის კოქტეილის სროლა არსებითად გულის ფხანის ნაირსახეობაა და სხვა არაფერი. ანუ არანაირ პრაქტიკულ მიზანს არ ემსახურება, გარდა იმისა რომ აჩვენო რაოდენ გაბრაზებული ხარ. თუმცა ამავდროულად მოლოტოვის კოქტეილის სროლა პოლიციას აძლევს ლეგიტიმურ საფუძველს, დაგარბიოს.

კიდევ არის ერთი მნიშვნელოვანი რამ. მთელი ქვეყანა ქუჩაში არასოდეს გამოდის. ქუჩაში გამოვიდეს ჰა და ჰა, 80-100 ათასი კაცი. კაი, 200. 3-4 მილიონ ქვეყანაში 200 ათასი კაცი თავისთავად ცოტა არაა მაგრამ არც ბევრია. ანუ 1 მილიონი კაცი თუ უჭერს მხარს რაღაცას, 200 ათასი კაცი უკვე ცოტაა.

ამიტომ არა, მნიშვნელოვანია რომ პროტესტს თანაუგრძნობდეს რაც შეიძლება ბევრი ადამიანი. 9 აპრილის დარბევამ საყოველთაო აღშფოთება მათ შორის იმიტომ გამოიწვია რომ თავიდანვე შევთანხმდით – იქ ჯარისკაცებმა ხელბარებით და მომწამლავი გაზით დაარბიეს ხალხი, რომელიც უბრალოდ იდგა და ცეკვავდა. საშუალოსტატისტიკური ქართველის თვალში ეს არის ძალიან ცუდი საქციელი.

აი მოლოტოვის კოქტეილებს რომ ისვრიან, იქ უკვე ეგრე მარტივი აღარ არის, იმიტომ რომ ის პოლიციელიც ქართველია და იმას მოლოტოვის კოქტეილს რომ ესვრი მხოლოდ იმისთვის რომ “დიდი ამბავი ახლა ცოტა წყალი მოგასხა”, მერე უკვე შენ ხდები ცუდი ტიპი.

ეს გაითვალისწინეთ ყველამ, ვინც რამენაირად უთანაგრძნობთ მოლოტოვის კოქტეილების სროლას.

და კიდევ ერთი. ჩვენ ვართ პატარა ქვეყანა და ჩვენთან პროტესტის ერთ-ერთი მიზანი ყოველთვის არის ხოლმე ის რომ წესიერმა ქვეყნებმა მერე ხელისუფლებას “ალაოდ ხომ არ ხართ” უთხრან. ჰოდა მაგალითად ამერიკის მთავრობა არასოდეს მოიწონებს პარლამენტის აღებას, იმიტომ რომ თავად საკუთარი მოქალაქეები უზის ციხეში კაპიტოლიუმზე შტურმისთვის. ესეც გაითვალისწინეთ, სანამ შიგ შევარდნას გადაწყვეტდეთ.

მოკლედ, მე აქციაზე მომავალშიც შიშველი ხელებით ვაპირებ წასვლას. ნიღაბს კი წავიღებ ხოლმე აწი, თორემ გუშინ ლამის დავიხრჩე ხველებით. კიდევ კარგი ერთჯერადი ცხვირსახოცები მქონდა და დამეხმარა ძალიან. ფიზიოლოგიური ხსნარით ყოფილაო კარგი თვალების ამობანა, ასე ამბობენ. არ ვიცი რამდენად მართალია, გადავამოწმებ მაგ ამბავს ჯერ.”