“ფეხებზე მკიდია ის ამაზრზენი კაცი ციხეში იქნება თუ მის გარეთ, სულ ერთია!” – ლორთქიფანიძე

ამ ქვეყანაში დემოკრატიისთვის გრანდიოზულ მნიშვნელობა აქვს შეთითხნილი ბრალდებით დაკავებული ბოროტმოქმედის, მავნებლის ციხიდან გათავისუფლებას. ჭიათურელი მაღაროელების ტანჯვა, ჩაგვრა და ბრძოლა კი პოლიტიკური დღის წესრიგის მეორეხარისხოვან საკითხად მიიჩნევა.

ამ ქვეყანაში ირაკლი კობახიძესა და ლევან ხაბეიშვილს შორის დეპოლარიზაცია დემოკრატიისა და ევროპული ინტეგრაციის გზაზე უმთავრეს შეფერხებად განიხილება. ჭიათურელი მაღაროელების სამარცხვინოდ მცირე და არაადეკვატური ხელფასი, ზეგანაკვეთური შრომის ანაზღაურების არქონა, დაზღვევისა და ჯანდაცვის მომსახურეობის არარსებობა, ფეხქვეშ გათელილი უსაფრთხოების ნორმები კი პრობლემას არ წარმოადგენს, პოლიტიკური მსჯელობის საგანი არ არის.

ამ ქვეყანაში გაუთავებლად საუბრობენ დამნაშავე ექს-პრეზიდენტის რაციონზე, მაგრამ არავის აინტერესებს, რომ ასობით ჭიათურელ მაღაროელს მიწის ქვეშ შრომის დროს ერთ “კილკას” ან ერთ სოსისს მიუგდებენ ხოლმე პურის ნაჭერთან ერთად და მერე ამასაც ამადლიან.

ამ ქვეყანაში ჭიათურის სიმდიდრე სამი კაცის ჯიბეშია თავმოყრილი, დანარჩენი ქალაქი კი მასობრივი განადგურების ზონად არის ქცეული – სიღატაკე, ავადმყოფობა, ბინძური წყალი და ჰაერი, აფეთქებული ნიადაგი, სახლ-კარის ნგრევა, ტყეების გაჩეხვა იქაურთა ყოველდღიურობაა.

ამ ქვეყანაში სახელმწიფო აპარატი, მედია, ტრანსნაციონალური კორპორაციები, პოლიტიკური კლასი, განგსტერები და კრიმინალური ავტორიტეტები ერთიანდებიან, რათა მოშიმშილე, პირამოკერილი, ვენებდასერილი ადამიანები ბოლომდე გაასწორონ მიწასთან…

ამ ქვეყანაში ნათია თურნავას მსგავსი დამნაშავეები ყველა მთავრობის დროს განსაზღვრავენ ეკონომიკურ და ფინანსურ პოლიტიკას.

ფეხებზე მკიდია ის ამაზრზენი კაცი ციხეში იქნება თუ მის გარეთ, სულ ერთია! მისნაირების და მისი “ქოცი” ოპონენტების მიერ შექმნილი მედიის თავისუფლება არაფერს კარგს არ ნიშნავს ჩვენი საზოგადოებისთვის… ჩემთვის ათასჯერ უფრო მნიშვნელოვანია, რომ ევროპული სტანდარტის შრომის გარემო ჰქონდეთ ჩვენს მშრომელებს, ელემენტარული სოციალური სამართლიანობა იყოს ამ ქვეყანაში…”