“ნიკა ვაშაყმაძე გამანადგურებელ ძალას დაუპირისპირდა” – ზურაბ გურული სამსახურიდან გათავისუფლებულ კარდიოქირურგზე

მასაჩუსეტის უნივერსიტეტის პროფესორი, ზურაბ გურული, ქუთაისში, კარდიოქირურგის, ნიკა ვაშაყმაძის სამსახურიდან გათავისუფლებას ეხმაურება და წერს:

ძველი ანეკდოტია, ორი მონადირე რომ დათვს გაურბიან და ერთი ეუბნება მეორეს: – ბიჯო, ეს დათვი მგონია ჩვენზე სწრაფად დარბისო-.

-ეგ არაფერი, მთავარია მე ვირბინო შენზე უფრო სწრაფადო – უპასუხა მეორემ.

ამ ანეკდოტში ცხოვრობს დღეს მთელი საქართველო.

კაი ხნის წინ, კიოლნის უნივერსიტეტში გაწვრთვნილმა ცნობილმა კარდიოქირურგმა ნიკა ვაშაყმაძემ გერმანიაში აწყობილი კარიერა რომ დატოვა და ოჯახთან ერთად საქართველოს მიაშურა, უკვე ზუსტად ვიცოდი რასთან მოუწევდა დაპირისპირება. თავადაც იცოდა, მაგრამ გარისკა; ყოველგვარ რაციონალურობას და პრაგმატიზმს გადააბიჯა და გარისკა.

ნიკა ვაშაყმაძე არამარტო გამორჩეული პროფესიონალია, არამედ გამორჩეული მოქალაქე და პიროვნებაა; გამორჩეული კაცია იმ ქვეყანაში, რომლის მოქალაქეებსაც ზემოთქმულ ანეკდოტში ცხოვრება უწევთ.

გამორჩეული მოქალაქეები კი საშიში ხალხია. მათ თავიანთი აზრები აქვთ, თავისუფლად ფიქრი და თავისუფლად საუბარი შეუძლიათ და ამ უფლებებისთვის პრინციპულად ბრძოლაზე უარს არ იტყვიან.

რამდენიმე თვის წინ, როდესაც ნიკა ვაშაყმაძემ საჯაროდ დაწერა, რომ :

“საქართველოშიკეთდება თითქმის 2-ჯერ მეტი გულის ოპერაცია, ვიდრე საჭიროა;

რომ საქართველოში 7-ჯერ მეტი კარდიოქირურგიული განყოფილებაა, ვიდრე საჭიროა;

რომ საქართველოში თითქმის ორჯერ მეტი კარდიოქირურგი მუშაობს, ვიდრე რეალურად საჭიროა.

რომ რაოდენობა ≠ ხარისხს. პირიქით!

რომ ბევრი პაციენტი საქართველოში უსაფუძვლოდ და დაჩქარებით გადის ოპერაციაზე, რაც სიცოცხლისთვის სახიფათოა…”

რომ … რომ …, მაშინ უკვე ვიცოდი, როგორი იქნებოდა მისი კარიერის გაგრძელება საქართველოში. ნიკა ვაშაყმაძე გამანადგურებელ ძალას დაუპირისპირდა და ეს ძალა სწორედ იმ ანეკდოტის ის მონადირეა, რომლის მიზანი თავის მეგობარზე უფრო სწრაფად სირბილია.

ნაცნობი შეგრძნებაა. არაერთხელ განმიცდია ქართველებისაგან.

მძიმე დროა საქართველოში. ხალხი ფიზიკური გადარჩენისათვის იბრძვის და რა დროს ესააო, გაიფიქრებს ალბათ მავანი; მაგრამ ვისაც ესმის, თუ რას ნიშნავს თითოეული გამორჩეული პროფესიონალი კი არა, გამორჩეული მოქალაქე ქვეყანაში, რომელსაც “დათვი მოსდევს”, ის მიხვდება, რატომ დავწერე ის, რაც დავწერე.

გაგიმარჯვოს ნიკა ექიმო!