“მოვიდა ბევრი წითელი ვარდით, მიყურებდა, მიღიმოდა უსიტყვოდ, მერე ორივეს ცრემლები წამოგვივიდა” – სარიშვილი

პოლიტიკოსი, ირინა სარიშვილი:

“1994 წლის 3 დეკემბრის ტერაქტის შემდეგ, სანამ საავადმყოფოში ვიყავი, სულ იქ იყოო, ეზოშიო.
დეკემბრის ბოლოს, შინ რომ გადამიყვანეს გიას მშობლებთან, ისევ მწოლიარე მდგომარეობაში, მოვიდა ბევრი წითელი ვარდით და პატარა პლუშის დათუნიათი ხელში. შემოვიდა ოთახში, საწოლის გვერდით დამიჯდა, ჩემი ხელი თავის თბილ ხელებში ჩადო, მიყურებდა, მიღიმოდა უსიტყვოდ, მეც ვუღიმოდი, მერე ორივეს ცრემლები წამოგვივიდა. ასე იჯდა არ ვიცი რამდენ ხანს და პატარა ბავშვივით ტიროდა.

ვერ მოვედი დღეს დასამშვიდობებლად, ბუბა! მაპატიე!
მარტო მოვალ მერე ისეთივე წითელი ვარდებით და როგორც მაშინ ვტიროდით, სიჩუმეში ვიტირებ.
მადლობა ყველაფრისთვის!”