“მინდოდა მეკივლა, მეტირა და თვალები დამეთხარა იმ ბიჭისთვის! სირცხვილია ის, რაც ბათუმში ხდება” – წერილი სოციალური ქსელიდან

“სასოწარკვეთილი არა განადგურებული ვარ !!!!

წლებია უცხოეთში ვცხოვრობ ოჯახით და ორი წლის მერე ჩამოვედი დასასვენებლად ჩემს ქვეყანაში. რუსების აქ შემოსვლა ხო გულს მიკლავდა და როგორც ყველა ქართველი განვიცდიდი ამას,მაგრამ აი ჩამოსვლის მერე გავნადგურდი!!!!! გუშინ ბათუმის ყველა ლოკაციაზე სრულად რუსები გულაობდნენ და ყველაზე მეტი ამაზრზენი ის არის რომ ქართველები ფეხქვეშ ეგებიან! მე და ჩემი მული შევედით Sunset Batumi • სანსეტ ბათუმი ,იყო მზის ჩასვლის პერიოდი და ძალიან გვინდოდა ვერანდაზე დაჯდომა ,რომელიც სრულად თავისუფალი იყო. მიმტან ბიჭს დავუძახე და ვკითხე რეზერვაცია ხოარ იყო საჭირო და ვთხოვეთ რომელიმე ამ მაგიდაზე 4 ადამიანი დავესვით ,რაზეც უარი მივიღეთ იმ მიზეზით რომ მხოლოდ 6 კაცი შეიძლებოდა დამჯდარიყო! ამ ბიჭს ღიმილით ვუხსნი რომ რესტორანი ცარიელია და მე 20 წთ სანამ აქ ვიჯდები 6 კაცი თუ ვერ შემოვა ,ანუ მე უნდა წავიდე და თქვენ ესე ცარიელი გექნებათ ,რა მარკეტინგი გაქვთ თქო .ბოდიშიო! კარგით სხვაგან წავალ თქო. როცა გამოვბრუნდი მაინც მოვიკითხე მენეჯერი და ავუხსენი სიტუაცია.ეს რომ ამ ბიჭმა დაინახა მომვარდა და თქვენ არასწორად გაიგეთ აი აქ გთავაზობდითო დაჯდომას და კუთხეში დაგვაჯინა 4 ადგილიან მაგიდაზე და არა დივნებზე. კარგი მეთქი ალბათ მომხმარებლები ეყოლებათ და გათვალა ბიჭმა და არ ავყვები თქო. დავჯექით და აი აქ დაიწყო ყველაზე მეტად გულსატკენი მოქმედებები. შემოვიდა რუსი ოჯახი წყვილი ორი ბავშვით და გავიხედე რუსულად, ვაზელინი შეზელილი აქვს ყველა მიმტანს და გაეგო ფეხქვეშ! აი მანდ გადამეკეტა და კარგად მივახალეთ მიმტანებს თუ როგორ დისკრიმინაციას ახდენენ ჩვენი მოქალაქეების მიმართ! ვერასოდეს ვერც ერთი ერი ვერ გაყიდის შენს სამშობლოს, თუ შენ არ გაიმეტე და გაწირე!

აზრი არ ქონდა იქ წივილ-კივილს, მაგრამ მინდოდა მეკივლა, მეტირა და თვალები დამეთხარა იმ ბიჭისთვის! გადავედით Veranda Acropoli by Chef Konstantin Tedeluri სადაც მიუხედავად იმისა გადაჭედილი იყო, მაინც მოგვიხერხეს მაგიდა გვიპოვეს და თავზე ჩვენ ქართველები ჩვენს ქვეყანაში დაფასებულად მიგვიღეს და გვიმასპინძლეს!