“მინდა ყველას ვუთხრა რაც ხდება, – რას ფიქრობთ, ნორმალურია?” – ვარლამ გოლეთიანი

“ვიძახეთ ის, რომ თითქოს ტერორი არ არის დღეს, შიში არ არის და აი, წინა ხელისუფლებასთან ვაკეთეთ პარალელები ამ მიმართულებით, რომ მაშინ ვიღაც გვატერორებდა და დღეს აღარ გვატერორებენ და ამისთვის მადლობელი უნდა ვიყოთ… სინამდვილეში, ტერორის გამო ვერ იღებს [დღეს] ვერავინ ხმას, ხომ? აი, ახლა კარგად რომ ჩაეკითხო, ტერორის გამო არ ლაპარაკობს არავინ. მაგას გეტყვის, რომ სკოლიდან გამომიშვებენ, ბაღიდან გამომიშვებენ, სოციალურს მომიხსნიან… ეს ტერორი არ არის? შენს თანამშრომელს, 9 წელი რომ ერთად რომ მუშაობდით მაგალითად, ან ერთად ცხოვრობდით, შენს მეზობელს, უსამართლოდ რომ ციხეში სვამენ და ამის გამო ხმას არ იღებ, ეს ტერორი არ არის? სხვა რა არის ტერორი?

რადგან შენ არ შემოგაკითხა ვიღაცამ სახლში და წიხლით არ გამოგაგდო იქიდან, ეს ნიშნავს, რომ ყველაფერი კარგადაა და დღეს მშვიდობაა? ასეთ მშვიდობას მე არ ვუსურვებდი არავის. სანამ ამ საკითხებს ასე ზედაპირულად შევაპირისპირებთ ერთმანეთთან, როგორც ახლა ჩვენს ქვეყანაში ხდება, ხომ – მშვიდობის, ომის და რაღაც ასეთი საკითხები – მანამ ვიქნებით ამ მდგომარეობაში რაშიც ვართ.

ვიღაცები აქ ყოველთვის იქნებიან კმაყოფილი, საბჭოთა კავშირის დროსაც კმაყოფილი იყო ვიღაც და სხვა დროსაც, სხვადასხვა ხელისუფლების პირობებში. კმაყოფილი ხალხი მოიძებნება ყოველთვის, ამა თუ იმ ტირანის მისამართითაც და ასე შემდეგ, მაგრამ ეს იმას ხომ არ ნიშნავს რომ სამართლიანობაა გამეფებული.

ვეღარ ვიგებ, საზოგადოება რამდენად ადეკვატურად აღიქვამს იმას, რამდენად მძიმე მდგომარეობაში ყველა ერთად. აქ მხოლოდ ამ დაჭერილ ხალხზე არაა საუბარი. პირველ რიგში, იმ წუხილით ვარ აქ ახლა, რომ მინდა ყველას, ვისაც შევხვდები, ეს ვუთხრა, ეს რაც ხდება, რას ფიქრობთ, ნორმალურია? ეს კითხვა მებადება ყველას მიმართ”