“მე გეტყვით, ივანიშვილს რა გეგმა ქონდა… ვერ გათვალა, რომ რევოლუცია საჭირო სულაც არ გახდებოდა”– მერაბ მეტრეველი

ჟურნალისტი, მერამ მეტრეველი:

რაღაც დროს, რაღაც მიზეზებით (ეს მიზეზები რამდენად სერიოზული იყო, ცალკე თემაა) ტიპს გაუჩნდა რწმენა, რომ დასავლეთს ყველანაირი მეთოდით მისი დამხობა ქონდა გადაწყვეტილი და იფიქრა: მე რომც სუფთად მოვიგო არჩევნები (და ამის შანსი რუსული კანონის შემობრუნენამდე ნამდვილად ქონდა), დასავლეთი მისი დაფინანსებული ენჯეოების და ოპოზიციის ხელით სიტუაციას მაინც ამიყირავებს, შედეგებს არ აღიარებენ და რევოლიციას მომიწყობენ, ამიტომ რაღაც პრევენციულ ზომებს უნდა მივმართოო.

პირველი პრევენციული ზომა უნდა ყოფილიყო დასავლეთიდან დაფინანსებული ენჯეობის ნეიტრალიზება, რადგან ისინი აკვირდებიან ძირითადად არჩევნებს და მათ დასკვნებს ეყრდნობიან მერე დასავლეთის ქვეყნები. ამისთვის რაც გააკეთა, უკვე ყველამ ვიცით, “რუსული კანონი” შემოაბრუნა.

ამ კანონის შემობრუნებას მეორე მიზანიც ქონდა: როგორც თავად მოგვახსენა 29 აპრილის აქციაზე, სპეციალურუდ შემოვაბრუნეთ გაზაფხულზე, რომ საპროტესტო ენერგია ახლა დაცლილიყო, ეს ხალხი დაღლილყო და შემოდგომისთვის მუხტი აღარ ყოფილიყოო.

მის მიერ ნათქვამ სიტყვა “დაღლაში” ბუნებრივია, ფიზიკური დაღლა არ იგულისხმება. აქციებიზე სიარულით ისეთი რა უნდა დაიღლაო, რომ ხუთი თვის მერეც ძალები ვერ აღიგინო? აქ მორალურ დაღლაზეა საუბარია ანუ იმედგაცრურბაზე.

ბიძინას გათვლა მარტივი იყო: გაზაფხულზე რომ ამდენი დღე, ამდენი ადამიანი ქუჩაში იდგება და ვერაფერს მიაღწევენ, კანონს შარშანდელივით ვერ გაგვატანინებენ და მაინც მივიღებთ, ოპოზციურად განყობილ ადამიანებს ნიჰილიზმი დაეუფლებათ, მიხვდებიან, რომ ჩვენთან ქუჩიდან ვერაფერს გახდებიან და შემოდგომაზე ენჯეობის დ ოპოზიციის დაძახებულზე არჩევნების შედეგების გასაპროტესტებლად მათი ნახევარიც აღარ გამოვა და დასავლეთის გეგმაც ჩავარდებაო.

ამ ყველაფრის პარალელურად ბიძინას გეგმით, ხალხის თვალში დასავლეთის ავტოროტეტის შერყევის ოპერაციაც უნდა წარმართულიყო. სახელისუფლებო პროპაგანდისტულ მედიას, სამთავრობო ექსპერტებს, “ხალხის ძალას” და შიგადაშიგ “ქართული ოცნების” წევრებსაც უნდა ექადაგათ დასავლეთიდან მონდინარე საფრთხეების შესახებ – ომში გვითრევენ, გვაპიდარასტებენ, “გლობალურ ომის პარტიას” ჩვენი ქვეყნის დამონება უნდა და ა.შ.

მოკლედ, ხალხის თვალში დასავლეთის გაშავება უნდა მოხმდარიყო, რაც მათ ავტორიტეტს შეარყევდა და მერე ავტორეტეტშერყეული დასავლეთი არჩევნების შედეგებს თუ არ აღიარებდა, ხალხზე ამას დიდი გვლენა არ ექნებოდა. ეს კიდევ ერთი მიზეზი იქნებოდა, რაც შემოდგომაზე საპროტესტო აქციებზე ცოტა ადამიანის გამოსვლას უზრუნველყოფდა.

ბიძინა ივანიშვილს, მისი გადმოსახედიდან ყველაფერი კარგად ქონდა გათვილი. იმავე 29 აპრილის აქციაზე მომხრეებს უთხრა, ნუ ნერვიულობთ, აქამდე ასეთ გათვლებში არ შევმცდარვარო.

სინამდვილეში კი მწარედ შეცდა.

ის არჩვნების მეორე დღეზე და რევოლუციის პრევენციაზე ფიქრობდა, რევოლუციის პრევენციისთვის მოფიქრებულმა და გადადგმულმა ამ ნაბიჯებმა კი არჩევნები წააგებინა.

“რუსული კანონის” და დასავლეთთან გაფუჭებული ურთიერთობის გამო საქმე რევოლუციამდე სულაც აღარ მივა, მანამდე დასრულდება.

ეს ვერ გათვალა ივანიშვილმა. მან ვერ გათვალა, რომ ევროპული პერსპექტივის დაკარგვის საფრთხე ხალხს ისე გააბრაზებდა, რომ რევოლუცია საჭირო სულაც არ გახდებოდა.