ჟურნალისტი, მერაბ მეტრეველი:
ბოლო დროს საქართველოში მომრავლდნენ ადამიანები, რომლებიც საკუთარ თავს ოპოზიციონერ პოლიტიკოსებს უწოდებენ და ერთადერთი რითიც არიან დაკავებული, ესაა ოპოზიციის კრიტიკა.
განა, ოპოზიციის კრტიკა არ შეიძლება? პირქით, აუცილებელი და საშური საქმეა (ცოტა აქვთ საკრიტიკო, თუ რა), მაგრამ ამ ქვეყანაში კრიტიკოსები, კომენტატორები და ანალიტიკოსები კონა შაურადაა.ამ ქვეყანაში რაც გვაკლია, ეს ახალი ტიპის პოლიტიკური ლიდერები და რეალური ცვლილებების მომტანი პოლიტიკოსებია.ჰოდა, თუ პოლიტიკოსობაზე გაქვთ პრეტენზია, საქმეს მიხედეთ, ბიჭებო, საქმეში გვაჩვენეთ რა ბიჭები ხართ და რისი ერთი ადგილი გაქვთ.უპასუხეთ ბაზრის მოთხოვნას და გახდით ახალი ტიპის ლიდერები. გავიგეთ, რომ მოქმედი ოპოზიცია ცუდია. მერე რა ხდება? რას გვთავზობთ, ან ვის გვთავაზობთ?მადიარს უნგრელი ხალხი იმიტომ კი არ გაყვა ბრძოლაში, რომ დილიდან საღამომდე დანარჩენ ოპოზიციას აკუკავდა, არამედ იმიტომ, რომ საკუთარ თავზე ლიდერის პასუხისმგებლობის აღების არ შეეშინდა, საკუთარი გზით სიარულის არ შეეშინდა. რისიც სწამდა, იმ გზით წავიდა. დანარჩენი ოპოზიციის ნებართვას და კურთხევას კი არ დალოდებია.აქ კი ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება, რომ ესენი არსებული ცუდი ოპოზიციისგან ჯერ შეცდომების აღარებას და საკუთარი თავის დაგმობას ითხოვენ, მერე კი – ამათი გზის სისწორის აღარებას, ოღონდ ჯერ იმასაც ვერ ამბობენ წესიერად, ეს რომელი გზაა.
მოკლედ, როგორც მივხვდი, ჩერგოს და გვარამიას კურთხევის გარეშე საკუთარ პოლიტიკურ გზას ვერ ადგებიან და გამწარებული ეჩხუებიან, გინდათ, თუ არა გვაღიარეთ და გვაკურთხეთო.
















კომენტარები