“კოლექტიური “სვავTV”-ის ყველა სიუჟეტი მოიცავს ჩვენი ფსიქიკის გამანადგურებელ 25 კადრს” – დავით ქართველიშვილი

დაიწყო იმ საშინელების გაშუქებით, რაც უკრაინაში ხდება: ავიაშეტევა კიევზე – ღვთისმშობლის მესამე წილხვდომილების (კიევო-პეჩორას ლავრა) მატარებელ-ქალაქზე. უკრაინის პრეზიდენტმა გვამცნო, რომ აგრესორის რიგებში ყველაზე აქტიურად და დაუნდობლად იბრძვიან რუსეთის ციხეებიდან, ამნისტიის სატყუარათი გამოშვებული: მკვლელები, რეციდივისტები, მანიაკები – ყველაზე მძიმე მუხლებით მსჯავრდებულები…ამ შემეცნებითი ინფორმაციის ფონზე – თუ იმავე უკრაინიდან კვლავ შეგვეკითხებიან: რატომ ვერ “რისკავთ” ასეთ რუსეთთან ომში ჩაბმას და რატომ არ გემეტებათ, უარყოფითი დემოგრაფიული ბალანსის ქვეყანაში, თქვენი შვილების მსხვერპლშეწირვა – აი რატომაც. ამიტომ ვართ ჩვენი გენოფონდის გადარჩენის ყველა ტიპის პოლიტიკური ძალისხმევის სადარაჯოზე და მასე ვიქნებით ბოლომდე – რამეთუ ამ მიმართულებით, ხალხის ძალას ვგრძნობთ და “ხალხის ძალას” წარმოვადგენთ…

მე არ ვიცი, რომელ “ცხელ შემოდგომაზე” გველაპარაკებიან, რა “ცეცხლი” იყო ამისთვის დასანთები, თუ რა “დაანთეს” უკვე – მაგრამ ამ ძალების მიერ, ქვეყანაში ზოგადად დამკვიდრებული უმძიმესი ფსიქოლოგიური ფონი – ამ ცეცხლზე ნავთის დასხმის ტოლფასი რომ არის, სამწუხაროდ უკვე აღარც ვათვითცნობიერებთ, იმდენად მივეჩვიეთ. გამახსენდა პანდემიის დროს, როდესაც ადამიანი, მათ შორის დამაიდებელ საინფომაციო “ჟანგბადს” საჭიროებდა, კოვიდ-არმაგედონის შესახებ, ამირან გამყრელიძის სასტიკი, დაუნდობელი მზერით მოსახლეობისადმი ყოველდღიურად მოწოდებული ინფორმაცია: სულ რომ, ოპტიმიზმის ელემენტებს მოიცავდეს, მისი გადმოცემისას, სიცოცხლე რომ აღარ მოგინდებოდა ადამიანს – აი ასეთი მზერით. ინფორმაციის მიწოდების ფორმასაც რამხელა მნიშვნელობა აქვს, ნარატივს თავი რომ დავანებოთ…

ჩვენი ყოველდღიური მამოძრავებელი იმპულსები – თვინში მიმდინარე პროცესებით იმართება. არ მკითხოთ, საიდან ვიცი – მაგრამ,

და აი ასეთი “შხამიანი” იმპულსებით კვებავს შემდგომ ჩვენი ფსიქიკა: გულს, განწყობას, ემოციებს, სიყვარულს – ყველაფერს წამლავს…მერე შვილი კლავს – დედას, ქმარი – ცოლს და ა.შ. ჩვენ ამ სატანისტური ძალების გაჩაღებულ ომს ჩვენს ფსიქიკაზე – უკვე დიდი ხანია ვაგებთ და ამ ომში გამარჯვების კი არა, გარდატეხის შეტანის არანაირი მცდელობა არ შეინიშნება, გარდა ალბათ – POS TV გმირული ბრძოლისა ამ ფრონტზე…მოკლედ რაღაცა აუცილებლად არის შესაცვლელი და თუ რა, ამაზე ყველაზე ზუსტი პასუხი გასცა მიხეილ ბულგაკოვმა თავის “ძაღლის გულში”: “Разруха не в клозетах, а в головах”.”