მწერალი, ალეკო შუღლაძე:
ეს ორი ჯიგარი ვნახე დღეს, საერთოდ არ გამოცვლილან…
დიალოგს შევესწარი, ტარანტინოს პერსონაჟები მეგონნენ.– რავი, კაი გოგოა, ცოლად მოიყვანე.– მე თვითონაც გამიხარდება.– მე ვნახე და უწესო გოგო არ ჩანს.– არ არის უწესო, წესიერია.– წესიერია, ჰო?– კი.– ჰოდა, შენ ადგილზე, ცოლად მოვიყვანდი.– რას ამბობ, ვერ გავიგე!– შენ ადგილზე რომ ვიყო, ცოლად მოვიყვანდი.– ჩემ ადგილზე რატომ უნდა იყო?– შენ ადგილზე კი არა, შენ მაგივრად-მეთქი, ეგ ვიგულისხმე.– ჩემ მაგივრად მაგ ამბავში პროსტა ვერ იქნები.– რა ვერ გაიგე, შეჩემა, შენ ადგილზე რომ ვიყო, ცოლად მოვიყვანდი-მეთქი.– რატომ უნდა იყო ჩემ ადგილზე?!– აუ, იდი ნახუი რა!– შენ თვითონ იდი ნახუი!– ჰოდა, ამ ჩემ ყლეს, თუ არ მოიყვან კიდე!
მეორე დღეს.ხელი დამკრა უკნიდან ზურგში გამეტებულად, მივტრიალდი, ტიპი ვერ ვიცანი, რა ხდება-მეთქი.– რა ხდება და ის რაღაც რომ დაწერე გუშინ, ორი მასტი ცოლის მოყვანა-არმოყვანაზე რომ ბაზრობს, ეგ ჩვენი ნაბაზრია, ჩემი და თაზოსი და ხალხმა გვიცნო და უნდა წაშალო.– ჰო, მაგრამ თქვენგან არ მომისმენია, სხვებისგან მოვისმინე.– ეგ არ ვიცი, მაგრამ ჩვენც იგივე ვილაპარაკეთ და ახლობლებმა გვიცნეს და გოგოს მამაც ხელს გვადებს და არ გვაწყობს, ძმაო.– იმას ვერ წავშლი, მაგრამ უარვყოფ, რომ თქვენ იყავით.– რას იზამ?– უარვყოფ რა, სხვები იყვნენ-მეთქი, დღესვე დავწერ.– დაწერე, მაგრამ რამე არ შეგეშალოს.მოკლედ, გიო და თაზო არ ყოფილან, სხვები იყვნენ.
კომენტარები