„ის, რომ ნაცმოძრაობაში უკვე ბევრი ადამიანია, რომელიც „ოცნებაზე“ მუშაობს, ნაცმოს ლიდერებიც კი ადასტურებენ“

ანი დვალიშვილი

„ოცნების“ ლიდერებმა უკვე დაუფარავად თქვეს, რომ ნაკლებად აინტერესებთ, რას იზამს ევროკავშირი და მისცემს თუ არა კანდიდატის სტატუსს. უფრო ზუსტად, მმართველ გუნდში კარგად ხვდებიან, რომ სტატუსის მიღების შანსი მინიმალურია, მაგრამ არ ანაღვლებთ და იერიშზე არიან გადასულები. ახლა, „ოცნების“ ლიდერები მოსახლეობისთვის იმის დამტკიცებას ცდილობენ, რომ ის ევროპარლამენტარები, რომლებიც მმართველ ძალას და განსაკუთრებით ბიძინა ივანიშვილს აკრიტიკებენ, „ნაციონალების“ მხარეს არიან და თავის დროზე, ნაცებმა მათ პიარისთვის და ევროსტრუქტურებში ლობირებისთვის არაერთი მილიონი გადაუხადეს. მთავარი, რასაც „ოცნება“ იშველიებს, ის გახლავთ, რომ ოპოზიციას და მათ პარტნიორ ევროპელებს, საქართველოს ომში ჩართვა სურთ, მაგრამ საქმე იქეთკენ მიდის, რომ ომი შეიძლება დასრულდეს და ეს წონიანი არგუმენტი აღარ იმუშავებს.

სხვა მხრივ, განსაკთრებით რეგიონებში, მმართველ ძალას სრული სიმშვიდე და იდილია აქვს. მუნიციპალიტეტების პირველმა პირებმა უკვე მიიღეს მითითება, რომ თანამშრომელთა ხელფასები 10%-ით გაზარდონ, ხოლო ბიუჯეტის უდიდესი ნაწილი ინფრასტრუქტურულ პროექტებსა და სოციალურ პროგრამებს მოახმარონ. მინიმუმამდეა დაყვანილი ადმინისტრაციული ხარჯები, ანუ მომავალ წელს, კონცერტები და გასართობი ღონისძიებები შეზღუდული ოდენობით იქნება, სამაგიეროდ, ყველა მუნიციპალიტეტი ახალი სკვერებით, გარე-განათებებითა და შიდა გზებით მოიწონებს თავს. ჰო, აქცენტი სწორედ სოფლებზე და მათ კეთილმოწყობაზე კეთდება, მუნიციპალიტეტები სახელმწიფო პროგრამებით, ისედაც „შეალამაზეს“ და კორპუსების გარე ფასადების გაღებვის გარდა, გზებიც დახაზეს. კიდევ ერთი, გაუხმაურებელი მითითება, რაც მუნიციპალიტეტების მერებმა მიიღეს – პრაქტიკულად ყველა ა(ა)იპ-ს უნდა დაემატოს შტატი, სასურველია 2-3 შტატიც და ბიუჯეტში ფულიც ჩაიდოს, რათა ამ შტატზე დასაქმებულმა ხელფასი აიღოს… არაფერში, ანუ არ იაროს სამსახურში, მაგრამ იყოს გაფორმებული. სამაგიეროდ, ეს ადამიანები პარტიულ საქმეს გააკეთებენ და საუბარი მთელი საქართველოს მასშტაბით, დაახლოებით სამი ათას ადამიანზეა. ამ ადამიანებს დაევალებათ ყველაზე ცუდ შემთხვევაში, ოც-კაციანი სიების მოტანა და არჩევნებისთვის ამ ხალხის მობილიზაცია. ეს კი 60 ათას გარანტირებულ ხმას ნიშნავს და „ოცნებას“ ამისათვის ბიუჯეტის დახარჯვა აშკარად უღირს. ეს ხალხი აგიტატორ-კოორდინატორების სტატუსის გარეშე, დამოუკიდებლად იმოქმედებს და მმართველი გუნდის ყულაბაში ახალ ხმებს, ახალ სისხლს ჩააჩხრიალებს.

ხელისუფლება ელოდება, რომ დეკემბერში, კანდიდატის სტატუსზე უარის მიღების შემდეგ, ოპოზიცია კვლავ შეეცდება ქუჩაში ხალხის გამოყვანას. როცა ამ მიზეზით ქუჩაში მოსახლეობა პირველად გამოვიდა, მათმა ოდენობამ „ოცნების“ ლიდერები აშკარად დააფრთხო, თუმცა შემდეგ მათ მოახერხეს და დაამტკიცეს, რომ გულანთებული, რიგითი მოქალაქეების სათავისოდ გამოყენებას ოპოზიცია ცდილობდა და სტატუსის მხარდამჭერი აქციის ნაცვლად, „მიშა, მიშა“ რომ გაისმა, ხალხიც დაიშალა. ახლა სააკაშვილი ცდილობს ქართულ პოლიტიკაზე თვალი დახუჭოს, მაგრამ „ოცნების“ ლიდერები ყველაზე უარესისთვის ემზადებიან და გარდა იმისა, რომ წინა აქციის ორგანიზატორ-ლიდერებს, ანუ რიგით ადამიანებს, უკვე „მეგობრულად სთხოვეს“, რომ დეკემბერში ქუჩაში გასვლისგან თავი შეიკავონ, მზად არის რამდენიმე ათეული კაცისგან შემდგარი ჯგუფი (მასში ქალებიც არიან), რომელიც საჭირო დროს, აქციაზე მიშას პლაკატებით მივა და მის გათავისუფლებას ხმის ჩახლეჩვამდე მოითხოვს. ის, რომ ნაციონალურ მოძრაობაში უკვე ძალიან ბევრი ადამიანია, რომელიც „ოცნებაზე“ მუშაობს, ნაცმოს ლიდერებიც ადასტურებენ და იმასაც ამბობენ, ის მაინც მოვახერხოთ, რომ ამ ხალხმა პარტიის თავმჯდომარის არჩევნებში მონაწილეობს მიღება ვერ მოახერხოსო.