“გადის სამი წელი და ეს ქალბატონი 2007 წლის ნოემბრის აქციებზე მხვდება, თავად მოდის ჩემთან და მახსენებს საკუთარ თავს” – რას იხსენებს ირაკლი მელაშვილი

ყოფილი პარლამენტარი, ირაკლი მელაშვილი:

სადღაც 2004 წელი იქნებოდა, როცა შევარდნაძის კორუმპირებულ მაღალჩინოსანთა დაჭერების სატელევეზიო სერიალები მაგარ მოდაშია, ამ სანახაობის მთავარი შემსრულებელი, თოფურიძე კი ერთ ერთი ყველაზე პოპულარული ფიგურაა. მხოლოდ ერთეულები ვჩხუბობთ, რომ დაჭერები ხშირ შემთხვევაში კანონის დარღვევით ხდება, ხოლო ადამიანები სასამართლო გადაწყვეტილების გარეშე ცხადდებიან დამნაშავეებად, რომ ეს უკანინობაა და ასე არ შეიძლება, მაგრამ ხალხი ისეა გაცოფებული შევარდანაძის კორუმპირებულ მოხელეებზე, რომლებმაც გაძარცვეს ქვეყანა და მათხოვრულ, 12 ლარიან პენსიასაც კი ადამიანებს თვეობით უგვიანებდნენ, რომ არავის არაფრის გაგონება არ სურს.

მოკლედ, ამ დროს პეკინზე მაჩერებს ერთი საკმაოდ კარგად ჩაცმული, ინეტლიგენტური გარეგნობის ქალბატონი და ძალიან კეთილგანწყობილად, მაგრამ მტკიცედ მაკრიტიკებს სააკაშვილთან ოპონირების გამო, ბრაზობს, რატომ არ ვარ მის გვერდით. არაფრის ახსნა არ გამოდის, არც ერთმა არგუმენტმა, რომ მთავრობა თუნდაც ცუდ ადამიანებთან არ უნდა არღვევდეს კანონს, რომ თუ ამას საზოგადოება გაატარებს, მერე ეს ბოროტება წესიერ ადამიანებსაც შეეხება, რომ ჯობია ახლა შევაჩეროთ თორემ მერე გვიან იქნება, მოკლედ არაფერმა არ გაჭრა,ზრდილობიანად დავშორდით ერთმანეთს ორივე საკუთარ აზრზე დავრჩით.

გადის სამი წელი და ეს ქალბატონი 2007 წლის ნოემბრის აქციებზე მხვდება, თავად მოდის ჩემთან და მახსენებს საკუთარ თავს. ცოტა სარკაზმით ვკითხე, აქ რამ მოგიყვანათ მეთქი, ნუ აცრემლებული მომიყვა თავის ისტორიას, როგორ წაართვეს მის ოჯახს ბიზნესი, (რაღაც მაღაზია ჰქონიათ) როგორ გადააფორმებინეს ვიღაც ჩინოსნის ახლობელზე, როგორ დატოვეს ოჯახი სარჩო საბადებლის გარეშე და ა.შ.