“ეს რა დღეში იყავი ბიჭო!” – ირაკლი მელაშვილი

ყოფილი პარლამენტარი, ირაკლი მელაშვილი:

1945 წლის 7 მაისს, 02:41 საათზე რეიმსში, დუაიტ ეიზენჰაუერი-ს მოკავშირეთა ძალების უმაღლესი მთავარსარდლის შტაბში, ხელი მოეწერა გერმანიის უპირობო კაპიტულაციის აქტს. დოკუმენტი ძალაში შევიდა 8 მაისს, 23:01 საათზე.

იოსებ სტალინი უკმაყოფილო დარჩა იმით, რომ კაპიტულაცია ბერლინში არ გაფორმდა და საბჭოთა მხარეს შედარებით ნაკლები სიმბოლური როლი ჰქონდა. მან მოითხოვა რომ გერმანიის მხარეს კაპიტულაციის აქტზე საზეიმო ვითარებაში ხელი მოეწერა ბერლინში, ამიტომ მოგვიანებით, 8–9 მაისის ღამეს, ბერლინში შედგა კაპიტულაციის მეორე, საზეიმო ხელმოწერა.

რასაც ვწერ ესაა ისტორიული ფაქტი. სწორედ ამიტომ თვლის ყველა ცივილიზებული ერი, ნებისმიერი პატიოსანი ისტორიკოსი და სწორად ინფორმირებული ადამიანი 8 მაისს მოკავშირეებსა და გერმანიას შორის ომის დამთავრების თარიღად.

ათწლეულები განმავლობაში სსრკ-ს იდეოლოგები, მოსახლეობას არწმუნებდნენ, რომ ომი სინამდვილეში დამთავრდა 9 მაისს. ასე ეწერა ისტორიის წიგნებში, რომლითაც ასწავლიდენენ სკოლებში და უმაღლეს სასწავლებლებში. ამ ტყუილზე გაიზარდა თაობები.

უკვე 21 სააუკუნის ოციან წლებში ან როგორი უვიცი, ან როგორი ჰომო სოვეტიკუსი უნდა იყო, ან როგორი მოწამლული საბჭოთა აზროვნება უნდა გქონდეს, რომ 9 მაისზე პარლამენტის თავმჯდომარემ ეს დაწერო: – “სწორედ ამიტომ გახდა ეს თარიღი შეტევის სამიზნე. ისინი, ვინც ერის იდენტობის შეცვლას ცდილობენ, მოგვიწოდებენ „კრიტიკულად გადავიაზროთ“ ჩვენი წარსული, დავგმოთ მისი საბჭოთა ხასიათი, გავუთანაბროთ ფაშიზმს და გადავაყოლოთ მას ყველაფერი, რაც კი იმ დროს შექმნილა, აშენებულა თუ განვითარებულა.”

ერთი წუთით დავფიქრდეთ, რა საოცარ სიბრიყვეს წერს ეს კაცი! როგორ შეიძლება რომელიმე ქართველმა მითუმეტეს მთელმა ერმა (!) თავისი იდენტობა დაკარგოს იმით, თუკი ისტორიულ ფაქტს აღიარებს და იტყვის, რომ გერმანიასთან ომი დასრულდა 7 მაისს რეიმსში რეიხის წარმომადგენლების მიერ კაპიტულაციის აქტზე ხელი მოწერით? რა საფრთხეს უქმნის ჩვენს იდენტობას ამ ფაქტის აღიარება? მითუმეტეს, როცა 1945 წლის 7 მაისს საფრანგეთის ქალაქ რეიმსში გერმანიის კაპიტულაციის აქტს ხელს აწერს მათ შორის სსრკს სრულუფლებიანი წარმომადგენელი ივან სუსლოპაროვი.

პაპუაშვილის განცხადების მავნებლობა იმაშია, რომ საბჭოთა და თანამედროვე რუსული იმპერიული იდეოლოგების მიმდევრების მსგავსად, ის ამ ორ თარიღს ერთმანეთს უპირისპირებს. დასავლეთის ქვეყნების ლიდერები ამ ამბავს არასდროს ასე არ აღიქვამდნენ. პირიქით, ისინი აღნიშნადნენ 8 მაისს ევროპის დღეს და წლების განმავლობაში რუსებთან ერთად მონაწილეობდნენ 9 მაისის აღნიშვნაში, რითაც კიდევ ერთხელ უსვამდნენ ხაზს საბჭოთა სახელწმიფოს და იქ მცხოვრები ხალხების განსაკუთრებულ როლს ფაშისტური გერმანიის დამარცხებაში, პატივს მიაგებდნენ იმ უზარმაზრ მსხვერპს, რომელიც გაიღო საბჭოთა კავშირმა. მაგალითად:

1995 წლის მოსკოვის წითელ მოედანზე ომის დასრულების 0 წლის იუბილე დაესწრნენ დასავლელი ლიდერები, მათ შორის აშშ-ს პრეზიდენტი ბილ კლინტონი, ბრიტანეთის პრემიერ მინისტრის ჯონ მეიჯორი, გერმანიის კანცლერი ჰელმუტ კოლი;

2005 წლის 60 წლის იუბილეზე მოსკოვში ჩავიდნენ აშს-ს პრეზიდენტი ჯორჯ ბუშ უმცროსი, საფრანგეთის პრეზიდენტი ჟაკ შირაკი,გერმანიის კანცლერის გერჰარდ შრიოდერი და სხვები;

2010 წლის 65 წლის საიუბილო სამხედრო აღლუმში მონაწილეობდნენ NATO-ს ქვეყნების სამხედრო ქვედანაყოფებიც და ა.შ.

დასავლელი ლიდერების მონაწილეობა 9 მაისისადმის მიძღვნილ ღონისძიებებში პრაქტიკულად შეწყდა უკრაინაში რუსული აგრესიის შემდეგ, რადგანაც პუტინის ხელისუფკების 9 მაისის აღლუმი დასავლეთში უკვე აღიქმება არა მხოლოდ ისტორიული მეხსიერების, არამედ თანამედროვე რუსული სახელმწიფო იდეოლოგიისა და სამხედრო ძალის დემონსტრირების ინსტრუმენტადაც.

ისე, ხომ წარმოგიდგენიათ რა მძიმე ცხოვრება, რა ტანჯვა წამება აქვს გავლილი ბატონ პაპუაშვილს!? გული მეწვის პირდაპირ, რომ ვაანალიზებ რისი გადატანა მოუწია მას, როცა ათწლეულების განმავლობაში, ჯერ გერმანიის მთავრობის ფულით ნასწავლი, შემდეგ კი გერმანიის სამთავრობო უწყებებში მომუშავე ეს ახალგაზრდა კაცი იცავდა თავს “მტარვალი გერმენელებისგან” საკუთარი ქართული ედენტობის შესანარჩუნებლად ! ეს რა დღეში იყავი ბიჭო!