“ერთადერთი სარგებელი, რაც აქედან შეიძლება მივიღოთ ისაა, რომ გაიზრდება “ოცნებით” უკმაყოფილოთა რიცხვი” – დავით ზურაბიშვილი

პოლიტოლოგი, დავით ზურაბიშვილი:

ძალიან მოკლედ განათლების ე. წ. რეფორმის თაობაზე.

აქ იკვეთება ორი კომპონენტი.

პირველი, ხელისუფლების დღევანდელი პოლიტიკიდან გამომდინარე, გასაგებია: კონტროლი და ცენტრალიზაცია. საბაზო მოდელად და ერთგვარ იდეალად აღებულია საბჭოთა კავშირის განათლების სისტემა, უფრო სწორად რეფორმის მამების და დედების ცოდნა და წარმოდგენა საბჭოურ სისტემაზე. რეფორმის დევიზად თამამად შეიძლება გამოეყენებინათ ბენიტო მუსოლინის ფრაზა: “ყველაფერი სახელმწიფოს, სახელმწიფოსგან და სახელმწიფოსთვის”. ცხადია ამ შემთხვევაში ვამბობთ სახელმწიფოს და ვგულისხმობთ ხელისუფლებას. ეს ორი ცნება ოცნების მმართველობაში არ განირჩევა ერთმანეთისგან.

მეორე კომპონენტი კი არის უბრალოდ განსაცვიფრებელი არაკომპეტენტურობა და ელემენტარული რაღაცეების არცოდნა, რის გამოც გამოცხადებული ცვლილებების მექანიზმი ხშირ შემთხვევაში ბუნდოვანი და გაუგებარია, ანუ არავინ იცის რა როგორ იქნება. რეფორმა არის სრულიად გაუთვლელი, არ ეყრდნობა კვლევებს და მონაცემთა ანალიზს, არამედ მხოლოდ სუბიექტურ წარმოდგენებს და შეხედულებებს. არცთუ იშვიათია შემთხვევა, როცა დღეს ერთს ამბობენ, ხვალ მეორეს და ზეგ კიდევ სხვას. მოკლედ, როგორც “რეფორმატორთა” იდეალად დასახულ საბჭოთა საქართველოში იტყოდნენ, ტყემალზე ზიან და ბლის კურკებს ისვრიან.

კარგი რომ არაფერი მოყვება ასეთი “რეფორმის” განხორციელებას, მაგაზე სიტყვას აღარ გავაგრძელებ. ერთადერთი სარგებელი, რაც აქედან შეიძლება ქართულმა საზოგადოებამ მიიღოს, ისაა, რომ შესამჩნევად გაიზრდება ოცნების მმართველობით უკმაყოფილოთა რიცხვი.