,,ბიძინასთან მუშაობის დროს მე კვლავ ავტობუსით დავდიოდი, შარვალ-პერანგებს კი ძირითადად მეორადებში ვყიდულობდი“ – არჩილ გამზარდია

ანალიტიკოსი არჩილ გამზარდია:

,,ზოგადად, მიმაჩნია რომ ბიძინა ივანიშვილი კი არ აფუჭებს ადამიანებს, როგორც ზოგი წერს, არამედ ბიძინა სთავაზობს კომფორტს ადამიანებმა გამოავლინონ საკუთარი მანკიერება და ერთ ხანს ისარგებლონ საკუთარივე მანკიერებით, მხოლოდ მეორე ხანს უნდა იცოდნენ, რომ ან მარიონეტებად უნდა იქცნენ, ან იქცევიან და არაფერი თავისთვის არ უნდა დაიტოვონ, ან წავლენ იქ, სადაც არაერთი ვნახეთ წასული.

ამიტომაც, მიუხედავად მითებისა თავის დროზე, მასთან მუშაობის დროს მე კვლავ ავტობუსით დავდიოდი, შარვალ-პერანგებს კი ძირითადად მეორადებში ვყიდულობდი, აი, იმ დროს ახლანდელი ქოცპროპაგანდისტები რომ მიმტკიცებენ, მილიონებს გიხდიდაო. სადაც ვცხოვრობდი 2 ოთახში, ქალაქის გარეუბანში, არც ის შემიცვლია და მაშინ სახლში ისეთ პირობებში ვიყავი, რომ ერთხელ ოპერატორი რომ მოვიდა ჩართვისათვის, ფერწასული დაჯდა სკამზე, ამას არ ველოდიო.

ბედნიერიც წამოვედი, მიუხედავად იმისა, რომ ბიძინა ბევრ რამეს მთავაზობდა, არც დღეს განვიხილავ პიროვნულ მტრად, მისი მმართველობაა მიუღებელი და ჩემს წილს ვცდილობ ამ მიუღებლის შეცვლისათვის.

ამიტომ ნაკლებად მჯერა რომ მის გვერდით წლების მანძილზე დამკვიდრებული ადამიანები მხოლოდ ბიძინას მსხვერპლნი არიან, რწმენის დონეზე არ მჯერა ეს, რადგან შეუძლებელია მის გვერდით დამკვიდრდე, თუ სარგებელს არ იღებ და ამ სარგებელისთვის საკუთარ თავზე არ ამბობ უარს, უფრო სწორად კი საკუთარ მანკიერებას არ ემონები, სხვაგვარად ვერ გაძლებ.

ბიძინას გვერდით არაერთი პატიოსანი ადამიანი მინახავს და ყველა გაქრა იქიდან, რადგან ეთიკური დილემა უშლიდათ ხელს მანკიერები ყოფილიყვნენ და თუ მანკიერები არ გახდებოდნენ, ვერც იქ, იმ სამეფოში ადგილს ვერ დაიმკვიდრებდნენ.

ბიძინას მიმართ გულწრფელები არ არიან, გულწრფელი მხოლოდ ამ ხალხის სიხარბეა ფულის მიმართ და ილუზორული გავლენის მიმართ, რომელსაც იქ გრძნობენ. ბიძინა მათ აღიქვამს დროებით ფიგურებად, გამოსაყენებელ ნივთებად და ბიძინასაც ისინი აღიქვამენ მეწველ რესურსად, ოღონდ ბიძინა ამის უფლებას საკუთარ თავს აძლევს და ცხადია, რომ მათ – არა. როცა კი აცნობიერებს, რომ ბიძინა მათთვის მეწველი რესურსი იყო და ისინი თავიანთ თამაშს თუ უბრალოდ ყოფნას ცდილობდნენ, პასუხსაც იღებენ.

და ეს პასუხი ბიძინასგან თავისი გარემოცვისთვის არის გადასახადი, რომელიც მათ არ გადაიხადეს. ეს გადასადი კი უფრო მეტია, ვიდრე ფული ან მეტი ფულთან ერთად, არ ვიცი.

ვიცი რომ ძვირი უჯდებათ პინოქიოსავით ვირებად ქცეულ პერსონაჟებს სათამაშოების კუნძულზე გატარებული განცხრომა, ოღონდ პინოქიოსაგან განსხვავებით, მათ საკუთარი თავის დაბრუნების შანსი, ვშიშობ, აღარ ეძლევათ.“