ჟურნალისტი, ქეთი ქურდოვანიძე:
“ამის დაწერას არ ვაპირებდი, ვიფიქრე, აქტუალობა დაკარგა-მეთქი, მაგრამ თურმე თემურ მღებრიშვილი, რომელიც ყველა ნორმალურ ქვეყანაში ახლა ციხეში უნდა იჯდეს და ადამიანების მიტინგებზე დახვრეტისთვის და წამებისთვის სასჯელს იხდიდეს, კვლავ შშს ფუნქციონერი ყოფილა. (ქეთი ქურდოვანიძე წერილის ბოლოს განმარტავს, რომ შეცდომა მოხდა და სხვა თემურ მღებრიშვილზე წერს. რედაქცია).
პირადად მე, ორჯერ შევხვდი პირისპირ. ერთხელ 1993 წლის 26 მაისს, როდესაც დიდი საპროტესტო აქცია იგეგმებოდა და ყველა სავარაუდო მონაწილეს ქუჩებში აპატიმრებდნენ. მე ვყიდულობდი გაზეთ” თავისუფალ საქართველოს”, რომელშიც ჩემი სტატია იყო დაბეჭდილი. მღებრიშვილი პირადად დამესხა თავს, დამტაცა ხელი და შემაგდო პოლიციის სამარშრუტო მანქანაში (მაშინ ძალიან გამხდარი ვიყავი
). თვითონაც იქ ამოვიდა. მანქანაში ვიყავით დაახლოებით 5 ადამიანი, მათ შორის ერთი – ნაყინის გამყიდველი. მღებრიშვილი მომიბრუნდა და მეუბნება: ახლა იქ დაგმარხავთ, სადაც თქვენი პრეზიდენტიაო. წაგვიყვანეს სასაფლაოზე, გადმოგვსხეს მანქანიდან, მოემზადეთო-თან იარაღს გვიშვერდნენ და დაგვცინოდნენ. უცებ რაციით ვიღაც დაუკავშირდა, ეტყობა სხვა ბრძანება მიიღო, ისევ მანქანაში შეგვყარეს და ვაკის პოლიციაში მიგვიყვანეს. ითხოვდნენ, დაგვეწერა აღიარება, რომ სახელმწიფო გადატრიალებას ვაწყობდით. მე მერაბ კოსტავას ტაქტიკას მივმართე და მხოლოდ ამას ვპასუხობდი : ძირს რუსეთის დამპალი იმპერია, ძირს ხუნტა! ჩაერია ყველა საერთაშორისო ორგანიზაცია, ჟურნალისტია დაკავებულიო ( ჩემი ძმის წყალობით). შენ წადიო, მეუბნებიან. ფეხს არ ვიცვლი, სანამ ყველას არ გამოუშვებთ, არ წავალ-მეთქი. ვერ შეძლეს ჩემი დამორჩილება. არ წავედი და იძულებული გახდნენ, ყველა გამოეშვათ.
). თვითონაც იქ ამოვიდა. მანქანაში ვიყავით დაახლოებით 5 ადამიანი, მათ შორის ერთი – ნაყინის გამყიდველი. მღებრიშვილი მომიბრუნდა და მეუბნება: ახლა იქ დაგმარხავთ, სადაც თქვენი პრეზიდენტიაო. წაგვიყვანეს სასაფლაოზე, გადმოგვსხეს მანქანიდან, მოემზადეთო-თან იარაღს გვიშვერდნენ და დაგვცინოდნენ. უცებ რაციით ვიღაც დაუკავშირდა, ეტყობა სხვა ბრძანება მიიღო, ისევ მანქანაში შეგვყარეს და ვაკის პოლიციაში მიგვიყვანეს. ითხოვდნენ, დაგვეწერა აღიარება, რომ სახელმწიფო გადატრიალებას ვაწყობდით. მე მერაბ კოსტავას ტაქტიკას მივმართე და მხოლოდ ამას ვპასუხობდი : ძირს რუსეთის დამპალი იმპერია, ძირს ხუნტა! ჩაერია ყველა საერთაშორისო ორგანიზაცია, ჟურნალისტია დაკავებულიო ( ჩემი ძმის წყალობით). შენ წადიო, მეუბნებიან. ფეხს არ ვიცვლი, სანამ ყველას არ გამოუშვებთ, არ წავალ-მეთქი. ვერ შეძლეს ჩემი დამორჩილება. არ წავედი და იძულებული გახდნენ, ყველა გამოეშვათ.მეორე ეპიზოდი უკავშირდება ასევე მიტინგს ( აბა ბიბლიოთეკაში ხომ არ შევხვდებოდი მღებრიშვილს), როდესაც დაგეშილი ძაღლები მოგვიქსია მეტრო რუსთაველთან, თან იცინოდა და ზვიადს აგინებდა. მაშინ ძალიან შემეშინდა, გაავებული ნაგაზები ჩვენკენ წამოვიდნენ, მაგრამ შეჩერდნენ და ჯოხიან პოლიციელებს დაერივნენ.
), როდესაც დაგეშილი ძაღლები მოგვიქსია მეტრო რუსთაველთან, თან იცინოდა და ზვიადს აგინებდა. მაშინ ძალიან შემეშინდა, გაავებული ნაგაზები ჩვენკენ წამოვიდნენ, მაგრამ შეჩერდნენ და ჯოხიან პოლიციელებს დაერივნენ.ეს ორი ეპიზოდი ბავშვური თამაშებია იმასთან შედარებით, რაც მიტინგების დახვრეტის დროს ხდებოდა
ყველაფერი ამიტომ გვჭირს, რომ მღებრიშვილები, სიგუები, კიტოვანები და შევარდნაძეები მშვიდად, პატივითა და განცხრომით განაგრძობდნენ ჩვენ გვერდით ცხოვრებას.
კომენტარებში წერენ, რომ სხვა თემურ მღებრიშვილიაო. ჰოდა, კიდე უარესი, რომ ერთ ქალაქში ცხოვრობს ორი თემური, ორივე ნაძირალა და ორივე მღებრიშვილი!”
კომენტარებში წერენ:
ქ-ნო ქეთი თქვენ ვისზეც წერთ, აი ეს არის, ცნობილი ჯალათი. ზვიად გამსახურდიას მომხრეთა ერთ-ერთი მიტინგის დარბევისას გადავიღე ეს ფოტო.
კომენტარები