“აი, ამისთვის სჭირდებათ ტვინგამორეცხილი მრევლი ხელისუფლებით მთვრალებს!” – რეხვიაშვილი

სამაგიეროდ, მთელი იმ ხნის განმავლობაში, რაც ხელისუფლებაში არიან, რუსეთზე, პუტინზე, რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციაზე აღშფოთება არასდროს გამოუხატავთ. რასაც ევროპელ მეგობრებს ან აშშ-ის ელჩს აკადრებენ, მაგის მეათასედიც კი არ უკადრებიათ რუსეთისა და პუტინისთვის არასდროს. მგონი, შიგადაშიგ ეტრფიან კიდეც.

უფრო მეტიც, სხვა, მაგალითად, ჟურნალისტი რომ გალანძღავდა, მაგის გამო მთელ ტროლ-ბოტობას აამოქმედებდნენ ხოლმე და ჭია-ღუებივით შეასევდნენ.

კიდევ უფრო მეტი: “პუტინ ხუილოს” დაძახებისთვის აქციის მონაწილეებს იჭერდნენ და ახლაც დაიჭერენ, რა დააკავებთ რო…

ჰოდა ვინაა მტერი და ვინ – მოყვარე, ვინ არის დამპყრობელი და ვინ – მეგობარი, ვინ გვართმევდა და გვართმევს ტერიტორიას, კულტურას, ენას, იდენტობას, სარწმუნოებას (ჰო სარწმუნოებასაც!) და ვინ ეფერება, ინახავს, უფრთხილდება ყველაფერ ქართულს: მიწას, მრავალხმიან სიმღერას, ეკლესია-მონასტრებს, ღვინოს, ენას, კულტურას, ტრადიციას და ა. შ., კი უნდა გაარკვიოს ისეთმა ადამიანმა, აზრი რომ მოეკითხება და იმასაც უნდა მიხვდეს, ვინ ვის გვერდით დგას. ვიმეორებ, აზრი რომ მოეკითხება, ისეთ ადამიანს ვგულისხმობ, ჯერაც რომ ბოლომდე ვერ გამოურეცხეს ტვინის ხვეულები.

არ მოსწონდა, თურმე, კობახიძეს ევროკავშირის ელჩი…

პუტინი თუ მოსწონს, ალბათ, არასდროს არაფერი რომ არ უკადრებია მაგ ახვრისთვის.

ჰო დავამატებ: აშშ-ის ელჩი თუ საელჩოს წარმომადგენელი სასამართლოს ამბებს კითხულობდა თურმე…

კაი კაცო, ამდენი რესურსი რომ ჩადო ქართული სასამართლოს გამართვაში, ადამიანურიც და ფინანსურიც, აღარც მოიკითხოს, როგორ ვითარდება? არ ეწყინოს, რომ არ ვითარდება?

მაგრამ ესენი ხომ დემაგოგიის მამები არიან, ყველაფერი ისე მიაქვსთ საკუთარ მრევლამდე, თითქოს ვინმე მაგათ საშინაო საქმეებში ერევა, მეტი დრამა და აღშფოთება რომ გამოიწვიონ.

აი, ამისთვის სჭირდებათ ტვინგამორეცხილი მრევლი ხელისუფლებით მთვრალებს!”