თბილისის 21-ე საჯარო სკოლაში პროტესტია. მოსწავლეების მშობლები შენობის დანგრევის გადაწყვეტილებას აპროტესტებენ, რომელიც მათ გუშინ აცნობეს. მოქალაქეები ამბობენ, რომ ამგვარი გადაწყვეტილების მიღება, როდესაც სწავლა სულ ორი დღეა დაიწყო, მათ მიმართ უპატიმვცემლობაა. მშობლები არ გამორიცხავენ, რომ სკოლის დანგრევის გადაწყვეტილება ახალი ცათამბჯენების მშენებლობას ემსახურებოდეს.
გუშინ ღამის 22:00 საათზე, როცა ორი დღეა სკოლა დაიწყო, დამრიგებლისგან მივიღეთ შეტყობინება, რომ თურმე ხვალიდან ანუ დღეიდან, 18 სექტემბრიდან წყდება უვადოდ სწავლა. ვერსიები, რასაც გვეუბნებიან, არის, რომ აღმოჩნდა, რომ ექსპერტიზა მოვიდა გუშინ და დაადგინა, რომ შენობა არის ავარიული და რომ უნდა დაინგრეს. მეორე ვერსია არის, რომ ყველაფერი გადავა ონლაინ რეჟიმში, მესამე ვერსი გვითხრეს ასევე, რომ შეიძლება მთელი სკოლა გადანაწილდეს სამ სხვადასხვა სკოლაში და არაფერი კონკრეტული. ატყდა სრული პანიკა, განგაში. მშობლების მიმართ დამოკიდებულება ხომ არის სრული უპატივცემულობა და გაუგონარი ამბავი. ვანგრევთ სკოლებს იმის ხარჯზე, რომ რაღაც ცათამბჯენები აშენდეს, – ამბობს მშობელი.
ზუსტად ამიტომ ვართ ახლა აქ შეკრებილები, რომ ველოდებით სამინისტროს წარმომადგენელი მოვიდეს, მოიტანოს დასკვნა და გვაჩვენოს კონკრეტულად რა ხდება ამ ჩვენს ნალოლიავებ სკოლაში, რა ინგრევა და რის გამოა ამორტიზაციისთვის განწირული, – ამბობს კიდევ ერთი მშობელი.
პროტესტს გამოთქვამენ სკოლის პედაგოგებიც, რომლებიც სკოლასთან არიან შეკრებილები. მასწავლებლები ამბობენ, რომ ბევრი კითხვა აქვთ, რომელზეც პასუხებს ითხოვენ.
სკოლის ყოფილი დირექტორი კი “პირველებთან” ამბობს, რომ სკოლამ ავტორიზაცია ორი წლის წინ გაიარა, რაც თავის თავში გულისხმობს იმ ფაქტს, რომ სამხარაულის ექსპერტიზის დასვნით, შენობის მდგრადობა იყო დადასტურებული.
17 სექტემბერს ბავშვებს სტრესის ქვეშ, მშობლებს, რომლებსაც აწყობილი აქვთ ყველაფერი და მასწავლებლებს ამ სტრესის ქვეშ აყენებენ, ეს არის ყოვლად გაუმართავი მენეჯმენტის საკითხი. შენ თუ იცი, რომ სამხარაულში დასკვნა გაქვს მოთხოვნილი, ამის შესახებ მაინც ინფორმირებული უნდა იყოს. თუ იცი მენეჯერმა, რომ იცი, რაღაც არ მომწონს და ავარიულია მგონი ეს შენობა და მოდი, სამხარაულის დასკვნას დაველოდოთ, იქნებ რა დასკვნა მოდის, ამის წინაპირობა ხომ უნდა ყოფილიყო? ცხრილი გაკეთებული, გაკვეთილები დაწყებული. არც მშობლის ინტერესი, პირველ რიგში, ბავშვის სწავლის უფლება, აბსოლუტურად ერთი ხელის მოსმით არის წალეკილი მხოლოდ იმიტომ, რომ ყველა დროში საკმაოდ აქტიურები ვიყავით, კრიტიკული, – ამბობს თამარ ამზაშვილი.
კომენტარები