ფსიქოლოგი ნათია ფანჯიკიძე:
“ეს პატარა ნათია ცისკრის ათინათია,
ნეტავ ერთი კი არა, გვყავდეს ათი ნათია”
ჩვენთან სახლში ყოფნისას, როცა ალბათ მაქსიმუმ 10 წლამდე ვიყავი, ჩემთვის, ჩემზე დაწერა ეს ლექსი ტარიელ ჭანტურიამ. ხოდა მაშინ, პატარა რომ ვიყავი, სულ მინდოდა, ყველას სცოდნოდა, რომ ეგ ნათია მე ვიყავი და დიდი რომ ვარ, ახლაც მინდა, ყველამ იცოდეს, რომ ეგ ნათია მე ვარ.
ბევრი მოგონება დროში დაიკარგა. ეს მოგონება კი უცვლელი გრძნობით დამრჩა, რამდენჯერაც მახსენდება, ისევ იმავე სიხარულით მეღიმება, როგორც მაშინ გაუხარდა იმ ბავშვს, რომელსაც დღეს ათიოდე, უმეტესად შავ-თეთრი ფოტოთი და სარკეში დამახსოვრებული რამდენიმე ფერადი ანარეკლით ვცნობ და მეუბნებიან: შენ ხარო.
ნახვამდის“
კომენტარები