,, ფულის გამო ყველაფერი კი არ უნდა იკადრო” – რეზო კიკნაძე

სინდისის პატიმარი რეზო კიკნაძე წერილს აქვეყნებს:

„სეტანტას“ გულზე მჯიღის ცემით დამცველებო, მოდით, ფეხბურთს მთლად სამშობლოზე წინაც ნუ დააყენებთ. არც ფეხბურთი გიყვართ თქვენ ჩემზე მეტად და, მით უმეტეს, არც ქვეყანა, თორემ გაყიდულ არხს კი არ დაიცავდით. მორჩება ეგ მსოფლიო ჩემპიონატი ერთ თვეში, სამშობლო კი სამუდამოდ დარჩება. თქვენთვის არ ვიცი, ოღონდ ეგ როგორ არის. ცოტა ფართოდაც გაახილეთ თვალი. მთლად ბოლომდე ნუ დაიშტერებთ ოღონდ თავს იმის გამო, რომ რაღაც ისე გაწყობთ, როგორც გაწყობთ.

ფულის გამო ყველაფერი კი არ უნდა იკადრო. „ქოცების“ პროპაგანდისტულ არხს ლეგიტიმაციას აძლევთ და არაირონიულად ვინმე კიდევ ფიქრობს, რომ „ქოცების“, ანუ რუსების საქმეს არ აკეთებს? ვიღაცამ დამიწერა, ეგო, ძმაო, კომპანიების ამბავიაო, რა უჭირს მერეო. და კომპანიას არ ეხება მერე ქვეყნის ბედი? თუ ჩემი და რამდენიმე კაცის საბრძოლოა მარტო? თქვენ რა გგონიათ, ჩვენ არ გვყავდა ოჯახები სარჩენი? არ გვიჭირდა? არ გვშიოდა? მაგრამ სამსახურის და ფულის გამო ეშმაკისთვის სული კი არ მიგვიყიდია.

თამაშის დროს კომენტატორი წაიკითხავს „ქოცების“ საარჩევნო პროგრამასო, მაგას კი არ ვამბობთ არავინ, მაგრამ მარტივი ფსიქოლოგიური მომენტია – როცა რაღაცას ერთ კონკრეტულ არხზე ელოდები, მხოლოდ იმ ორი საათით კი არა, ბევრად ადრე რთავ; თან, თუ სამი მატჩია დღეში ზედიზედ, მით უმეტეს. იქვე, შესვენებაზე, ერთი-ორი პროპაგანდისტული მესიჯით რეკლამებში და მეტი კი არ უნდა ამ ისედაც დამსხვრეულ, დანაკუწებულ ერს. მართლა ვერ იაზრებთ? შიმშილით სიკვდილი სჯობს ნეხვის ჭამით სიკვდილს, რომ იცოდეთ. ხოდა, მალე გამოფხიზლდით და მაგ ნეხვს ბოლომდე ნუ შეიზილავთ.

ვიღაცები ღაღადებენ, რა ქნან, ძმაო, ოჯახები ჰყავთ „სეტანტას“ თანამშრომლებსო და როგორ წამოვიდნენ არხიდანო. ეუფ, იმ რობოკოპებსაც ჰყავდათ მაშინ ოჯახები. იუდაზეც ვთქვათ – მაგასაც ჰყავდა ოჯახი და სჭირდებოდა ის 30 ვერცხლიო და ვითამაშოთ ასე პინგ-პონგი.

იცით, რომ ნაკრების ფეხბურთელებში ყველაზე მეტად კიტეიშვილი მიყვარდა, მაგრამ ყველაზე მეტად ვეღარ ვიტან იმის მერე, რაც „ქოცების“ საარჩევნო კლიპში დავინახე. აი, დაახლოებით ეგრე ვარ ახლა „სეტანტაზე“. არის წითელი ხაზები, რასაც არ უნდა გადააბიჯო, რაც უპატიებელია. რაღაცები უბრალოდ არ იმიჯნება. შეიგნეთ.

ჩემს მეგობრებს და ნათელ მხარეს მყოფებს მინდა ვთხოვო, რომ ვინც გვიღალატა და გაქოცებული „სეტანტას“ მხარეს გადავიდა ქარიშხლის დროს და მთელი მონდომებით ცდილობენ მათ გამართლებას, იმათი სახელები და გვარები კარგად დაიმახსოვრეთ და რომ გამოვალ, მითხარით. ხომ უნდა ვიცოდე, ვინ ფურთხის ღირსია და ვინ – ჩახუტების, როცა გარეთ გამოვაბიჯებ.

ისიც მაკვირვებს, „ტვ პირველი“ და „ფორმულა“ რატომ ფიქრობს, რომ ეს უმნიშვნელო საკითხია და, მაგალითად, მელია-მიშას პოსტებია მნიშვნელოვანი. რა უფრო აინტერესებს ხალხს, აბა, თქვენი აზრით? იმას თუ 5 გადაცემას უთმობთ, ამას ერთი მაინც დაუთმეთ. რატომაც ჯერ კიდევ ვერ მოგვიშორებია ეს რუსულ-ქოცური ჭირი, ამის ნომერ პირველი მიზეზი პროპაგანდისტული არხებია და ეგ გაითავისეთ ყველამ.

პ.ს. ჩემი ოცნება კომენტატორობა იყო ბავშვობიდან. ვიცი, ამ პოსტებით მთლიანად ვიჭრი გზას ოცნებისკენ, მაგრამ პირადი კეთილდღეობა ვის რაში აინტერესებს, როცა სამშობლოს ეხება საქმე. პირად კეთილდღეობაზე რომ მეზრუნა, ახლა აქ კი არ ვიქნებოდი.