ყოფილი პარლამენტარი, ირაკლი მელაშვილი ცხრილს აქვეყნებს და წერს:
,,ბოლო თვეებში ძალან აქტუალურია ფასების თემა. განსაკუთრებით ეს ეხება კვების პროდუქციზე ფასებს. რატომ ღირს ჩვენთან პროდუქტები ლამის უფრო ძვირი ვიდრე ევროპაში? საქართველოში მოყვანილი პროდუქტებს რატომ ადევს ცეცხლის ფასი?
რასაც ვუყურებ, სამწუხაროდ უამრავ პოპულიზმს და საოცრად არაპროფესიონალურ კომენტარებს ვისმენ ამ საკითხზე. საერთოდ არ აქვს ჩემთვის მნიშვნელობა, ხელისუფლების წარმომადგენელი პოპულისტობს, ოპოზიციის, დარგის სპეციალისტი, საყველაფრო დამთავრებული ექსპერტი, თუ ქართველი ბიზნესმენი მატყუებს.
ახლა შევხედოთ ქვემოთ მოყანილ ცხრილს! ეს არის გალფ&ტაგარტის 2026 წლის მარტში გამოქვეყნებული საქართველოს სოფლის მეურნეობაზე ჩატარებული კვლევის მონაცემები. იქ ძალიან ბევრი საინტერესო რიცხვია მაგრამ ახლა ერთზე გავამახვილებ ყურადღებას, რომელიც პირდპირ გავლენას ახდენს გავლენას პროდუქტების ფასებზე.
ამ ცხრილში წარმოდგენლია ხილის, მარცვლეულის და ბოსტნეულის საშუალო მოსავლიანობა ევროკავშირის ქვეყნებში, (საშუალო მაჩვენებლი) საქართველოში და ჩვენს მეზობლებში, აზარბაიჯანში, სომხეთში, რუსეთსა და უკრაინაში.
ეს ცხრილი აჩვენებს იმ კატასტროფას, რომელშიც ათწლეულებია იმყოფება ჩვენი ქვეყანა. ევროკავშირს რომ თავი გავანებოთ ტრადიციულ სახეობებში, რომლებიც საუკუნეებია მოგვყავს:
ხილი – თურქეთთან, სომხეთთან და აზარბაიჯანთან ჩამორჩენაა შესაბამისად 390; 230 და 275 პროცენტი, ბოსტნეული – შეაბამისად 381; 320 და 280 პროცენტი!
კიდევ გვაქვს კითხვა რატომააა ჩვენთან ყველაფერი ძვირი? ნებისმიერი პოლიტიკოსი, რომელიც ფასებზე დაიწყებს საუბარს და პოპულისტობას, რომელი მთავრობის, პარტიის, ან კომისიიის წევრი არ უნდა იყოს, აი ეს ცხრილი უნდა დაუდო და კითხო, როგორ აპირებს ფასების დაწევას, თუკი ეს კატასტროფული მდგომარეობა არ გამოსწორდა და რა გეგმა აქვთ ამ კუთხით!
ჩემთვის კი, ეს მდგომარეობა უბრალოდ განაჩენია საქართველოს ყველა მთავრობისადმი, , რომლებიც მართავდნენ ქვეყანას დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, მათ მიერ გატარებული დიადი ეკონომიკური კურსების და რეფორმებისადმი!“
კომენტარები