“ეს კანონები ისტორიას დარჩება, როგორც ანეკდოტი ქოცების მმართველობაზე” – მერაბ მეტრეველი

წუხელ აქციიდან მე და Nika Simonishvili ერთად წამოვედით. მეტროში, ბაქანზე სამი ქალბატონი მოგვიახლოვდა, ისინიც აქციიდან წამოსულები. ერთ-ერთი ხუმრობანარევი ტონით გვეკითხება:

– თქვენ უკეთ გეცოდინებათ, მართლა ტროტუარზე დგომისთვის უნდა დაგვიჭირონ?

თან სიცილს ვერ იკავებს. ნიკამ სერიოზულად დაუდასტურა. მე ნახევრად ხუმროიბით ვუპასუხე:

– მე მაქვს სტრატეგია რა უნდა ვქნათ: თუ დაგვიჭერენ, უნდა განვაცხადოთ, რომ არავისთვის გადაადგილებაში ხელი არ შეგვიშლია, ყველას ვატარებდით და მოვითხოვოთ მოიყვანონ დაზარალებული ან მოწმე, ვისაც ტროტუარზე გადაადგილებაში პირადად შევუშალეთ ხელი.

– თქვენ გგონიათ, ვერ მოიყვანენ?! – სიცილით მეკითხება ისევ ეს ქალი და ამ დროს მისი თანმხლები მეორე ქალბატონი ამატებს:

– ორს მოიყვანენ და იქედან ერთს თვალზე „ფინგალი“ ექნება.

კარგად ვიცინეთ და ასე სიცილ-სიცილით შევედით მატარებელში. მერე ნიკა სადგურის მოედანზე ჩავიდა. ეს ქალები ჩემს პირდაპირ სხედან და ისევ ის პირველი მეკითხება სიცილით:

– კარგი დამიჭირეს. მერე რომ გამოვალ რა უნდა ვთქვა, რაზე ვიჯექი, ტროტუარის გადაკეტვაზეო?!

თან კვდება სიცილით. ის მეორე ამატებს:

– კი, ტროტუარის გადაკეტვაზე და პირბადის ტარებაზე.